Serwis qnwortal.com wykorzystuje "ciasteczka". Więcej w naszej polityce Cookies.

Społeczność jeździecka czeka na Ciebie

Już dziś dołącz do internetowej społeczności jeździeckiej skupiającej pasjonatów i profesjonalistów hippiki.


  • skupiamy 19 tysięcy Koniarzy
  • ponad 900 wartościowych artykułów
  • ponad 600 tysięcy zdjęć
  • ciekawe dyskusje
  • ludzie pełni pasji
  • fotorelacje z zawodów
  • rozbudowana baza rodowodowa
  • giełda koni i ogłoszenia

Masz już swój profil?

Zostań członkiem społeczności

* powyższe proste pytanie ma na celu
ochronę przed automatami spamującymi


Korzystanie z serwisu jest darmowe. Pełny dostęp uzyskasz po zarejestrowaniu się.
Dołączenie do nas nie zajmie więcej niż 30 sekund.

Twoje konto



Zobacz też

Kalendarz jeździecki

Grudzień 2018

PnWtSrCzwPtSobNd
  1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31
 
 
Brak zaplanowanych wydarzeń na dzisiaj...

Wasza opinia

Gdzie jest paszport Twojego konia?








Głosy: 1038 Opinie: 3



Zdrowie: Trujące rośliny - śmiertelne zagrożenie dla naszych koni

Lulek czarny

Lulek czarny

Kwiaty są brudnożółte z fioletowymi żyłkami, liczne w kątach liści. Kielich zrośnięty w rurkę, owłosiony, z pięcioma ostrymi, u nasady lepkimi ząbkami, obejmuje zalążnią, a po dojrzeniu owoc. Kwitnie od czerwca do września, zapylany jest przez trzmiele. Osiąga wysokość 30-50 cm.

Uwaga! Lulek czarny występuje często przy drogach, jak i na łąkach jako chwast. Trujące są wszystkie części rośliny, ale szczególnie korzeń i nasiona.

Objawy:

  • wysuszenie błon śluzowych,
  • najpierw pobudzenie ruchowe, następnie bezwład,
  • kolka.

Naparstnica zwyczajna

Naparstnica zwyczajna

Pojedyncza, gruba łodyga wyrasta do 100 cm wysokości. W górnej swojej części jest okryta gęstymi, drobnymi włoskami. Roślina posiada kłącze.

W pierwszym roku wegetacji wytwarza przy ziemi różyczkę liści. W drugim roku wyrasta łodyga z liśćmi i kwiatami. Liście są duże, drobno ząbkowane, z  wyraźnymi nerwami. Na dolnej stronie wokół nerwów liście są delikatnie omszone. W górnej części łodygi wyrastają kwiaty tworząc jednostronne zazwyczaj grono. Mają żółty kolor z brunatnymi plamami, wewnątrz są ciemniejsze. Korona kwiatu o  kształcie dzwonu jest wewnątrz owłosiona, z zewnątrz pokryta gruczołami. Kwitnie od czerwca do lipca.

Owoce - pokryta gruczołami torebka o jajowatym kształcie, pękająca wzdłużnie. Znajduje się w niej bardzo dużo drobnych, czarnych nasion. Występuje w wolnych przestrzeniach kosodrzewiny, na porębach leśnych, na obrzeżach lasów, w ziołoroślach górskich.
Trujące są liście, szczególnie suszone.

Objawy:

  • zawroty głowy,
  • biegunka,
  • sinica,
  • zaburzenia układu krwionośnego krwionośnego pracy serca.

Naparstnica purpurowa

Naparstnica purpurowa

Liście są duże, do 25 cm długości, ostro karbowane, z wyraźnymi nerwami. Liście łodygowe są siedzące. Na dolnej stronie liście są delikatnie omszone. W górnej części łodygi wyrastają kwiaty tworząc jednostronne grono. Duże, zwieszające się w dół kwiaty mają purpurowo-czerwony kolor, wewnątrz mają ciemniejsze plamki. Rurkowato dzwonkowa korona kwiatowa jest wewnątrz owłosiona. Kwitnie od czerwca do września.

Owoc: torebka o jajowatym kształcie, pękająca wzdłużnie. Znajduje się w niej bardzo dużo drobnych, czarnych nasion.

Występowanie oraz objawy takie same, jak przy naparstnicy zwyczajnej.

Tojad

Tojad Bylina osiągająca od 50 do 150 cm wysokości. Łodyga naga, wzniesiona i zwykle nierozgałęziająca się. Jest gruba, sztywna, naga i pusta w środku. Ulistnienie skrętoległe. Liście duże, głęboko ząbkowane. Kwiatostan znajdujący się na górnej części łodygi składa się z grona lub kilku gron o fioletowo-granatowej barwie. Charakterystyczną cechą gatunkową, po której najłatwiej rozróżnić go od innych bardzo podobnych gatunków tojadu jest jego hełm. U tojadu mocnego ma on taką samą wysokość, jak szerokość. Kwitnie od czerwca do sierpnia, zależnie od wysokości stanowiska n.p.m. Zapylany jest wyłącznie przez trzmiele.

Mieszek zwierający liczne drobne nasiona. Mają one gładkie ściany i oskrzydlone krawędzie. Dojrzewają od września i stopniowo rozsiewają się, również przez zimę. Korzeń bulwiasty, o barwie czarno-brunatnej. Długie i silne korzenie umacniają w  górach osypujące się zbocza. Występuje w widnych lasach liściastych, zaroślach na nizinach, ciepłych i  osłoniętych miejscach.

Objawy:

  • kolka,
  • biegunka,
  • uszkodzenie nerek.

Orlica pospolita

Orlica purpurowa Występuje na zaniedbanych łąkach oraz pastwiskach (!) i  w świetlistych lasach. Kłącze duże, długie, poziome, czołgające się. Zawiera dużo skrobi. Nadziemnego pędu brak. Liście osiągają do 2 m wysokości i wyrastają pojedynczo na końcach kłączy. Blaszka liściowa jest naga lub rzadziej słabo owłosiona. Ogonek liściowy długi i  gruby, a na jego przekroju skośnym układ wiązek przewodzących przypomina sylwetkę ptaka, stąd nazwa zwyczajowa polska i łacińska. Zarodnikuje w okresie lipca i sierpnia. Trująca jest cała roślina, również w sianie.

Objawy:

  • krew w moczu i kale,
  • ataksja (zaburzenie koordynacji ruchowej ),
  • zaburzenia nerwowe.

Strony:    « Poprzednia    1 | 2 | 3    - Następna »  



Wysłano dnia 09-03-2008 przez Joanna Figisiak
 
Ciekawy artykuł? Kliknij:

Ciekawy artykuł?




Oceny artykułu


Aktualna ocena: 4.77

Twoja ocena:






Głosy: 9


Twój komentarz do tekstu Zdrowie: Trujące rośliny - śmiertelne zagrożenie dla naszych koni Komentarze są własnością ich twórców. Nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść.

Komentowanie niedozwolone dla anonimowego użytkownika, proszę się zarejestrować

Re: Trujące rośliny - śmiertelne zagrożenie dla naszych koni
Świetnie zebrane Asiu ;)
Bardzo pomocne dla właścicieli koni i nie tylko!
dodano przez Mircale (PW) dnia 09-03-2008



© 2003 - 2014, qnwortal.com © Arłamowski Investment