Serwis qnwortal.com wykorzystuje "ciasteczka". Więcej w naszej polityce Cookies.

Społeczność jeździecka czeka na Ciebie

Już dziś dołącz do internetowej społeczności jeździeckiej skupiającej pasjonatów i profesjonalistów hippiki.


  • skupiamy 19 tysięcy Koniarzy
  • ponad 900 wartościowych artykułów
  • ponad 600 tysięcy zdjęć
  • ciekawe dyskusje
  • ludzie pełni pasji
  • fotorelacje z zawodów
  • rozbudowana baza rodowodowa
  • giełda koni i ogłoszenia

Masz już swój profil?

Zostań członkiem społeczności

* powyższe proste pytanie ma na celu
ochronę przed automatami spamującymi


Korzystanie z serwisu jest darmowe. Pełny dostęp uzyskasz po zarejestrowaniu się.
Dołączenie do nas nie zajmie więcej niż 30 sekund.

Twoje konto



Zobacz też

Kalendarz jeździecki

Czerwiec 2022

PnWtSrCzwPtSobNd
  1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
 
Brak zaplanowanych wydarzeń na dzisiaj...

Wasza opinia

Gdzie jest paszport Twojego konia?








Głosy: 1791 Opinie: 3



Powożenie: ABC wiedzy o zaprzęgach i powożeniu

Powożenie      Specjaliści wyróżniają ponad 70 rodzajów pojazdów konnych i kilkadziesiąt sposobów zaprzęgania do nich koni. Ogólnie można pojazdy konne podzielić na dwa rodzaje: pojazdy wiejskie, czyli jasne, których można było używać tylko na wsi i tylko w dzień oraz pojazdy "czarne", uniwersalne.
 
      Wśród pojazdów wiejskich najczęściej spotykano wozy gospodarcze, bryczki, półkoszki, patelnie, linijki, polówki, platformy; ale była także telega, tarantas, półkrytek czy wasąg. Czasami zdarzały się powozy i breki przeznaczone do jazdy na wsi.

     Wszystkie one były wykonane w naturalnym kolorze drewna. Służyły do przejazdów przy pracy oraz na wyjazdy na pikniki, popołudniowe przyjacielskie spotkania, herbatki. Nigdy nie mogły służyć do celów oficjalnych.

     Pojazdami uniwersalnymi były pojazdy "czarne", choć często nie miały one czarnego lakieru, lecz były malowane na kolor granatowy, zielony, wiśniowy, bordowy czy brązowy, lecz bardzo ciemny, prawie czarny.

     Uprzęże stosowane powszechnie były przede wszystkim dwóch rodzajów: chomątowe i szorowe. Przyjęto zaprzęg w lekkim, często jasnym pojeździe i w konie w uprzężach szorowych nazywać węgierskim, zaś w konie w chomątach z metalowymi kleszczynami i w pojeździe ciemnym angielskim. Takie bowiem typy pojazdów były charakterystycznymi dla regionów, z których wzięły swą nazwę.

     Jako bardzo charakterystyczne wymienia się w Polsce jeszcze dwa typy zaprzęgów: krakowski - konie w chomątach z drewnianymi kleszczynami i z szalikami w barwach czerwono-biało-zielonych w wózku krakowskim lub półkoszku, czasem w bryczce oraz zaprzęg bałagulski - cztery konie w poręcz lub w lejc, każdy innej maści, często także innego wzrostu, dawniej bywało, że jeden także kulawy.

     Różnie też zaprzęgano konie: 1, 2, 3, 4, 5 i więcej. Konie ustawiane w zaprzęgu jeden za drugim to szydło. Jeden obok drugiego to poręcz. Jeśli były zaprzęgane parami, trójkami lub czwórkami, to w lejc, zaś jeśli w "piramidę" to jest jeden na początku, w kolejnym rzędzie dwa, ewentualnie w następnym trzy itd., to taki zaprzęg nazywa się w szpic. Wśród zaprzęgów w szpic można wyróżnić: tandem - dwa
konie jeden za drugim, (t)random jeśli jest ich trzy, kwadron cztery, dalej quinton, sexton, septon, okton, etc.

     Przy zaprzęgach w poręcz można zakładać obok siebie od 2 do nawet kilkunastu koni. W Polsce największą "poręcz" prezentują
pracownicy Stada Ogierów w Kętrzynie (dzisiaj oddział SO Łąck) w tym roku było 19 ogierów zimnokrwistych w ręku!
W zaprzęgach w lejc konie bywają łączone w różny sposób: najczęściej jest to ustawienie parami 2 + 2. Wtedy pierwsza para to konie lejcowe, druga dyszlowe. Może tych par być więcej, nawet do kilkunastu koni w zaprzęgu. W przypadku nieparzystej liczby zakładanych koni pierwszą grupę koni lejcowych stanowi trójka, np. w piątce w lejc jest to 3 + 2. Par poza pierwszą trójką, lejcową, może być więcej.

     Często przy większej liczbie koni ustawione są one trójkami. Czy są to pary, czy trójki zależy też od konstrukcji pojazdu, do którego konie
mają być zaprzęgnięte (jeden dyszel lub dwa dyszelki).Czasami zdarza się, że na początku sprzężaju (tak nazywają się przyprzęgnięte złożone konie w uprzęży) jest układ "w szpic", np. 1 + 2 +

     Przy bardzo licznych w konie zaprzęgach stosuje się układ czwórkowy. Taki właśnie zaprzęg można było podziwiać w Regetowie - dwa lata temu był pobijany polski powojenny rekord liczby koni w zaprzęgu. Janusz Michalak powoził 32 hucułami założonymi w układzie 8 czwórek do dyliżansu.
W różny też sposób można zaprzęgniętymi końmi powodować, gdyż są liczne sposoby lejcowania ich ze sobą.

     Konkurencją, w której można podziwiać różne formy zaprzęgów i różne rodzaje jazdy pojazdem ciągniętym przez konie, są zawody w powożeniu. Obecnie rozgrywane są one w czterech klasach trudności, odrębnie dla koni dużych, odrębnie dla koni typu pony, w kilku kategoriach: single (jeden koń w zaprzęgu), pary, tandem, czwórki.

     Na czy polegają zawody w powożeniu? Składają się obecnie z trzech konkurencji rozgrywanych najczęściej odrębnie w trzech kolejnych dniach: ujeżdżenie, maraton, konkurs zręczności powożenia (kegle).


Ujeżdżenie rozgrywane jest na płaskim czworoboku o wymiarach 40 x 100 m. Powożący wykonuje z pamięci określony przepisami program, a sędziowie oceniają grupy poszczególnych ruchów. Punktuje się elegancję, sposób prowadzenia zaprzęgu, równomierność chodu koni i precyzje wykonania programu. Uzyskane noty przeliczane są na punkty karne: im wyższe oceny, tym mniej punktów karnych.


Maraton jest próbą dzielności, wytrzymałości i wytrenowania koni oraz odwagi, inteligencji, refleksu powożącego i luzaka. Maraton składa się z 15 odcinków, przy czym na każdym z nich określony jest rodzaj chodu i tempo jazdy. Ostatni odcinek to cross z kilkoma przeszkodami stałymi wkomponowanymi w teren, które pokonuje się na zasadzie przejazdu przez wytyczone bramki w określonej kolejności. Czas pokonywania przeszkody przeliczany jest na punkty karne.


Konkurs zręczności powożenia polega na pokonaniu ustawionych na równym placu bramek zbudowanych z lekkich elementów, na szczycie których umieszczone są piłeczki. Jest to skomplikowany test dla powożącego i koni. Strącenie piłeczki powoduje błąd i nałożenie na zawodnika punktów karnych. Trudność tej konkurencji polega też na tym, że trzeba osiągnąć wręcz zegarmistrzowską precyzję po ogromnym wysiłku w maratonie rozegranym poprzedniego dnia, a bramki mają szerokość jedynie o kilkadziesiąt centymetrów większą od rozstawu kół pojazdu.
Suma wyników (punktów karnych) z poszczególnych konkurencji stanowi rezultat końcowy. Często nagradzane też są odrębnie poszczególne konkurencje.

 
 
 
 
 




Autor: Maciej Jackowski

Wysłano dnia 21-02-2005 przez Patryk Arłamowski
 
Ciekawy artykuł? Kliknij:

Ciekawy artykuł?




Oceny artykułu


Aktualna ocena: 4.55

Twoja ocena:






Głosy: 9


Twój komentarz do tekstu Powożenie: ABC wiedzy o zaprzęgach i powożeniu Komentarze są własnością ich twórców. Nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść.

Komentowanie niedozwolone dla anonimowego użytkownika, proszę się zarejestrować

© 2003 - 2014, qnwortal.com © Arłamowski Investment