Koń: Appalossa - koń indian Ameryki Północnej

Appaloosa był koniem Indian Ameryki Północnej. Jest doskonałym koniem do jazdy w terenie - do dziś zachował bowiem cechy swoich przodków: tężyznę i wytrwałość. W Stanach Zjednoczonych często demonstruje swoje umiejętności w różnych konkursach jeździeckich.

Wygląd

Appaloosa jest raczej krępy. Ma silne, ładnie ukształtowane kończyny, dosyć długą szyję, zwarty tułów z szeroką piersią i długim krzyżem. Podłużne, ukośne łopatki i niezbyt wysoki, słabo zarysowany kłąb zdradzają gibkość ruchów. Grzywa i włosy na ogonie są raczej rzadkie - prawdopodobni ewolucja rasy była ukierunkowana tak, by koń nie mógł zaplątać się w gęstych krzewach swoich rodzinnych stepów. Linia nosa jest prosta, zaokrąglona przy nozdrzach, uszy są dość długie, mocno osadzone na szerokim czole. Dwie cechy charakterystyczne appaloosy to białe obwódki wokół oczu i  cętkowana skóra nosa.

Wysokość w kłębie:

147 - 160 cm

Maść

Istnieje kilka typów umaszczenia właściwych dla tej rasy. Każdy z nich jest mieszanką białej i ciemnej sierści:

• Lampart: liczne ciemne cętki na białym tle;
• Płatki śniegu (snowflake): białe plamki na dowolnej maści;
• Marmurek (marbleized): sierść cętkowana na całej powierzchni skóry;
• Tarantowata: cętki koloru odmiennego od tła;
• Derka biała: grzbiet i zad białe, reszta ciemna;
• Derka nakrapiana: grzbiet i zad białe nakrapiane, reszta ciemna.

Charakter

Appaloosa ma spokojne usposobienie i chętnie współpracuje z człowiekiem. Jest to koń mocno zbudowany, wytrzymały i szybki. W Stanach Zjednoczonych występuje często w biegach terenowych i konkursach konia wierzchowo. Jest też koniem użytkowym - pomaga na roli. Łagodny charakter predestynuje go też do jeździectwa amatorskiego. Wytrzymałość i pewność siebie czynią zeń wierzchowca na długie wędrówki w terenie. Jest też więc idealnym towarzyszem dla ostatnich kowbojów Ameryki.

Wysłano dnia 02-04-2004 przez Paulina Strupiechowska