Serwis qnwortal.com wykorzystuje "ciasteczka". Więcej w naszej polityce Cookies.

Społeczność jeździecka czeka na Ciebie

Już dziś dołącz do internetowej społeczności jeździeckiej skupiającej pasjonatów i profesjonalistów hippiki.


  • skupiamy 19 tysięcy Koniarzy
  • ponad 900 wartościowych artykułów
  • ponad 600 tysięcy zdjęć
  • ciekawe dyskusje
  • ludzie pełni pasji
  • fotorelacje z zawodów
  • rozbudowana baza rodowodowa
  • giełda koni i ogłoszenia

Masz już swój profil?

Zostań członkiem społeczności

* powyższe proste pytanie ma na celu
ochronę przed automatami spamującymi


Korzystanie z serwisu jest darmowe. Pełny dostęp uzyskasz po zarejestrowaniu się.
Dołączenie do nas nie zajmie więcej niż 30 sekund.

Twoje konto



Zobacz też

Kalendarz jeździecki

Wrzesień 2022

PnWtSrCzwPtSobNd
  1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
 
Brak zaplanowanych wydarzeń na dzisiaj...

Wasza opinia

Gdzie jest paszport Twojego konia?








Głosy: 1821 Opinie: 3



Zdrowie: Mięśniochwat porażenny koni

Choroby Koni      W piśmiennictwie weterynaryjnym oraz w określaniu potocznym jednostka chorobowa była również znana jako "choroba poświąteczna koni". Określenie takie było jak najbardziej oddające okres rozwoju objawów chorobowych, gdyż najczęściej występowały one po dniach wolnych od pracy. Nie pracujące konie były nadal żywione tak, jak na codzień, a nawet dostawały karmę bogatszą w owies (Święta Wielkanocne, Święta Bożego Narodzenia)...


    Po kilku dniach przerwy od pracy i przy tak intensywnym żywieniu, nieadekwatnym do zapotrzebowania energetycznego, nałożenie na zwierzę zwykłego lub maksymalnego obciążenia kończyło się wystąpieniem charakterystycznych objawów chorobowych związanych z poważnymi zaburzeniami ruchu. Dotyczyło to zwłaszcza koni pociągowych ras ciężkich. Obecnie wiadomo, że chorować mogą zarówno konie ciężkie jak i wierzchowe i to niekoniecznie po okresie wypoczynku i nadmiernego żywienia ziarnami zbóż, a przy normalnym i prawidłowym żywieniu oraz obciążeniu fizycznym nie odbiegającym od tzw. średniego wysiłku.

        Objawy chorobowe

     Występują u koni bardzo dobrze lub nadmiernie umięśnionych, kłusaków amerykańskich, koni pełnej krwi i ich mieszańców, u konie startujących w rajdach. Choroba częściej występuje u klaczy niż u ogierów czy wałachów. Objawy kliniczne zależą w głównej mierze od stopnia uszkodzenia mięśni oraz od postaci choroby. W przypadku o średnim nasileniu zmian chorobowych obserwujemy sztywność oraz "spętany", powłóczysty krok tylnych kończyn. Mogą występować objawy bólu w czasie omacywania mięśni zadu i tylnych partii ud. Ta forma schorzenia występuje najczęściej u koni w czasie normalnego wysiłku, ale niedotrenowanych. U młodych koni może ona pojawić się w sytuacjach stresowych np. transport, doprowadzenie przed gonitwą do boksów startowych i ma raczej podłoże psychiczne.

     W przypadkach ciężkich występują objawy uogólnionej, silnej bolesności mięśni, również mięśni przednich partii ciała (kończyny przednie, mięśnie grzbietu, szyi), pojawiają się zlewne poty, przyspieszone oddychanie i tętno. Jeżeli koń jest w stanie utrzymać postawę stojącą przypomina ona postawę "kozła malarskiego" wyprężone kończyny i niemożność wykonania jakiegokolwiek ruchu. W niektórych przypadkach dochodzić może do zalegania zwierzęcia w pozycji bocznej lub mostkowej bez możliwości podniesienia się na nogi. W tych najcięższych przypadkach oddawany mocz przypomina swoją barwą ciemne piwo, gdyż zawiera barwnik pochodzący z uszkodzonych mięśni zwany mioglobiną. Po przechorowaniu ciężkiej postaci schorzenia powstałe zmiany bliznowate w mięśniach szkieletowych mogą uniemożliwić powrót konia do pełnej sprawności fizycznej.

        Przyczyny

     Błędy żywieniowe - utrzymywanie w żywieniu koni odpoczywających (zima, święta, rekonwalescencja po innych chorobach) dawek ziarna zboża jak u koni pracujących, a następnie zbyt duże obciążenie wysiłkiem, niedobory w diecie takich pierwiastków jak sód, potas, selen. Nieprawidłowe użytkowanie - brak rozprężania konia przed ciężką pracą i po jej zakończeniu, wyprowadzenie zwierzęcia po treningu w hali bez derki zwłaszcza w mrozie, bardzo chłodne i deszczowe dni, zbyt gwałtowne lub zbyt długie obciążenie wysiłkiem zwłaszcza u koni niedotrenowanych. Schorzenia wirusowe i bakteryjne górnych dróg oddechowych. Schorzenia układowe - niedoczynność tarczycy, nadprodukcja hormonów płciowych żeńskich (estrogenów) u klaczy. Zatrucia niektórymi związkami chemicznymi mogą dawać podobne objawy - cantharydyna i rtęć używane do produkcji blistrów, antybiotyki jonoforowe.

     Czynniki przekazywane dziedzicznie - defekty genetyczne niektórych enzymów komórek mięśniowych. Obecnie za bezpośrednie przyczyny doprowadzające do zmian w funkcjonowaniu i uszkodzenia komórek mięśniowych uważa się: zaburzenia w dystrybucji jonów wapnia koniecznych do wykonywania akcji skurczu mięśni, nagromadzenie się w komórkach mięśniowych energetycznego materiału zapasowego (glikogenu) o ograniczonej biodostępności - nieprawidłowa aktywność i/lub struktura enzymów komórkowych rozkładających glikogen. W tym ostatnim przypadku porównuje się komórkę mięśniową do samochodu gromadzącego paliwo, a nie mogącego go spalić. Zbyt duże nagromadzenie tego "paliwa" uszkadza komórkę mięśniową.

             Postępowanie

     W razie wystąpienia objawów bezwzględnie zaprzestać dalszego wysiłku, zapewnić zwierzęciu ciszę i spokój, jeżeli jest ono w stanie się poruszać odprowadzić do stajni (boksu), okryć derką i bezwzględnie wezwać lekarza weterynarii. Jeżeli zwierzę zalega należy je przykryć. Bezwzględnie zabezpieczyć zwierzęciu nieograniczony dostęp do wody. Można dodać do niej komercyjnych i dostępnych w sprzedaży mieszanek elektrolitów - zwłaszcza jeżeli koń obficie się pocił. Dalsze postępowanie lecznicze oraz okres rekonwalescencji powinien być bezwzględnie konsultowany z lekarzem prowadzącym. W przypadkach nawracających należy zmodyfikować dawkę żywieniową wzbogacając ją o tłuszcze jako źródło energii zmniejszając jednocześnie zawartość węglowodanów (cukrów).

     Należy również przestrzegać optymalnej zawartości witamin, makro- i mikro- elementów w pokarmie. W niektórych przypadkach może być konieczne przewlekłe stosowanie niektórych preparatów leczniczych w celu zapobiegania nawrotom schorzenia. U bardzo nerwowych koni stosuje się przez pewien okres czasu leki uspokajające lub tonizujące układ nerwowy leki ziołowe i homeopatyczne.

Autor: dr wet. Paweł Czerw

Katedra Chorób Wewnętrznych i Pasożytniczych
z Kliniką Chorób Koni, Psów i Kotów

Pl. Grunwaldzki 47, 50-366 Wrocław

Źródło: Koński Targ 2001


Wysłano dnia 16-05-2006 przez druhna
 
Ciekawy artykuł? Kliknij:

Ciekawy artykuł?




Oceny artykułu


Aktualna ocena: 4.06

Twoja ocena:






Głosy: 15


Twój komentarz do tekstu Zdrowie: Mięśniochwat porażenny koni Komentarze są własnością ich twórców. Nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść.

Komentowanie niedozwolone dla anonimowego użytkownika, proszę się zarejestrować

© 2003 - 2014, qnwortal.com © Arłamowski Investment