Strona, którą przeglądzasz jest uproszczoną wersją serwisu przeznaczoną do drukowania.
Aby powrócić do normalnego widoku, kliknij poniższe logo. Ta informacja nie zostanie wydrukowana.


www.qnwortal.com - konie i jeżdziectwo

Skoki przez przeszkody (porady, pytania, problemy...)

Jazda Konna

Konie i jeżdziectwo - forum jeżdzieckie


zoriczkowa - Wto Maj 11, 2010 18:52
Temat postu:
Myślę, że możesz ustawić sobie wskazówkę (wtedy łatwiej zorientować się kiedy jest moment wybicia konia a i koń wybije się w dobrym miejscu , albo poprosić instruktora o mówienie w momencie kiedy masz zrobić półsiad - "półsiad" Puszcza oko Z czasem sama wyczujesz odpowiedni moment.
Bo rozumiem że problem tyczy się tego że nie wiesz kiedy dokładnie masz się "zabrać z ciałem" jak to ładnie ujęłaś i zawsze sie spóźniasz.

reszunia - Wto Maj 11, 2010 20:49
Temat postu:
Ja bym chciała dorzucić swoje dwa grosze do tego opierania rąk na szyi.
U nas w stajni trenerka na początku radzi nam na skoku łapać się grzywy konia i wtedy ty masz równowagę, a koń może swobodnie wyciągać szyję. Cool

zoriczkowa - Wto Maj 11, 2010 21:19
Temat postu:
Rozumiem, że łapiąc się za tą grzywę również otwierasz rękę?? Bo jeśli nie to nie widzę sensu w tym, że pomoże to konikowi w pracy szyją. Łapiąc się za grzywę i trzymając dalej "mocno" że tak to ujmę wodze blokujesz konia jeszcze bardziej. Nie wyrwie Ci wodzy skoro ty masz większe oparcie w jej przytrzymywaniu.
Przynajmniej tak mi się wydaje że tak jest.

styska00 - Wto Maj 11, 2010 22:04
Temat postu:
To właśnie zależy też od tego gdzie złapiesz się za tą szyję i grzywę, jeśli trochę dalej tak żeby koń miał luz, a do tego nie będzie to przy najeździe jakaś mega krótka wodza, to myślę że nic się mu nie blokuje. Z drugiej strony to w sumie nawet dobry patent,, b dla kogoś kto dopiero uczy się skakać, ciężko wszystko pogodzić. Skok trwa moment i ciężko w tym momencie myśleć od razu o wszystkim, a w momencie gdy trzymasz ręce na szyi ( bo wydaje mi się że bardziej to powinno być po prostu delikatne oparcie się niż takie konkretne trzymanie czy złapanie się jej) możesz powoli pracować nad nogą, a potem kiedy już uspokoisz ciało, doszkalać rękę, żeby w czasie pracy nad resztą nie ranić ręką.

Alixon - Wto Maj 11, 2010 22:24
Temat postu:
Mi trenerka..kiedyśkiedyś z 5 lat temu przy skokach kazała dawać wyżej rękę , jak już złapałam równowage to stopniowo ją obniżałam. Nic tylko trening i trening na małych przeszkodach , koziołkach

styska00 - Sro Maj 12, 2010 7:17
Temat postu:
A tak się zastanawiam, w jaki sposób wyższa ręka ma zapewnić lepszą równowagę? I wtedy to już w ogóle musisz chyba najeżdzać na przeszkodę z długimi wodzami, żeby mieć luz na podniesienie jej do góry jeszcze.

Velidrane - Sob Maj 15, 2010 0:01
Temat postu: Skoki bez tajemnic
(Autor: Kary, dla większości z wiadomego Forum; link usunięty, by nie reklamować portalu o tematyce jeździeckiej)

Co sądzicie o tym artykule? Uśmiechnięty
Moim zdaniem zawiera chyba wszystko, o co pytają w FAQ a propos zawodów skokowych. (prócz pozbycia się stresu ;] )

"Częstokroć, gdy oglądamy zawody hippiczne w konkurencji skoków przez przeszkody towarzyszą nam wątpliwości co do prawidłowości interpretacji regulaminu zawodów. Nie jesteśmy w stanie obiektywnie ocenić, czy śędzia postąpił prawidłowo dyskwalifikując zawodnika, który lekko wyjechał z parkuru, czy popełnił inne wydarzenie.

Również, gdy my sami wybieramy się na zawody - czy to oficjalne, czy też nie, szargają nami wątpliwości, co do tego, w jaki sposób nie popełnić jakiegoś z pozoru błachego błędu i nie narazić się "wszechwładnemu kapłanowi wyników" - sędziemu...


Dlatego też zapraszam do lektury tego artykułu, w którym autor postara się w sposó przystępny wyjaśnić zawiłości przepisów dotyczących zawodów w konkurencji skoków...


“... Zawody w skokach przez przeszkody są zawodami, w których para zawodnik - koń jest oceniana w rozmaitych warunkach na torze przeszkód. Jest to próba mająca na celu wykazanie u konia przepuszczalności, wytrzymałości, ujeżdżenia, posłuszeństwa w pokonywaniu przeszkód, a u zawodnika kwalifikacji jeździeckich...”.


Tyle mówi Rozdział I - Wprowadzenie, art.200, pkt 1. Przepisów PZJ i jednocześnie FEI (czyli Międzynarodowej Federacji Jeździeckiej). Te same przepisy we wstępie mówią, że “... Niemożliwe jest określenie w tym regulaminie wszystkich możliwych sytuacji. Jeżeli nie znajduje się odpowiedniego przepisu dla jakiegoś wyjątkowego przypadku, albo jeśli zastosowanie przepisu powoduje jawną niesprawiedliwość - to do osoby odpowiedzialnej za prowadzenie konkursu należy podjęcie decyzji opartej na zdrowym rozsądku, fair play i zbliżonej możliwie do intencji niniejszego Regulaminu oraz Przepisów Ogólnych ...”. Są to jednak przypadki sporadyczne i kuriozalne - generalnie można przyjąć, że obowiązujące przepisy i regulaminy rozwiązują 99% problemów sędziowskich i organizacyjnych na zawodach.
Ale do rzeczy...


Rodzaje zawodów:
# Z.R. - Zawody Regionalne
# M.R., M.Z., M.Z.R. - Mistrzostwa Regionalne, Mistrzostwa Zrzeszeń, Międzystrefowe Zawody Regionalne itd.
# ZO - Zawody Ogólnopolskie
# ZOO - Zawody Ogólnopolskie Oficjalne
# OOM - Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży
# MPS, MPM, MPJ - Mistrzostwa Polski Seniorów, Młodzieżowe i Juniorów
# MPMK, - Mistrzostwa Polski Młodych Koni
# HPPS, HPPM, HPPJ - Halowy Puchar Polski Seniorów, Młodzieżowy i Juniorów.
# CSI - Zawody Międzynarodowe (ranga zależy od ilości gwiazdek)
# CSIO - Zawody Międzynarodowe Oficjalne (ranga w zależności od ilości gwiazdek) z rozgrywanym konkursem o Puchar Narodów.


Często można spotkać się w terminarzach z oznaczeniem np. ZR-B, gdzie literka B oznacza konkurencje skoków przez przeszkody (A - Ujeżdżenie, C - WKKW itd.).


Uwaga! Im wyższa ranga zawodów tym wyższej klasy konkursy oraz wyższe wymagania (licencyjne) od zawodników. Uczestnictwo w zawodach najwyższej rangi i trudności ogranicza się do “powołań” i zaproszeń.


Kto ( i na czym ) może startować na zawodach ?


W zasadzie każdy, kto ma konia na którym może wystartować, ma trochę umiejętności i doświadczenia w skokach oraz utrzymuje się jako tako w siodle.

Każdy ma prawo zapisać się do klubu, zarejestrować się jako zawodnik w odnośnym WZJ lub w PZJ i reprezentować jego barwy. Może również startować bez tzw. rejestracji zawodnika i konia w konkursach “towarzyskich” i za zgodą organizatora i komisji sędziowskiej, poza klasyfikacją, w innych konkursach.


Są jednak pewne ograniczenia:
# wiek zawodnika i licencja,


Na Zawodach Regionalnych można startować:
# z III licencją zawodnika - od 12 lat do klasy P i od 13 lat w klasie N,
# z II licencją od 14 lat w klasie C, od 15 lat w klasie CC1 i od 16 lat do klasy CC-2 (za wyjątkiem konkursów potęgi skoku i zręczności),
# bez licencji dopuszcza się starty w wieku od 10 do 11 lat, ale tylko w konkursach pony oraz w klasach LL i L od 12 lat na koniu.


Im zawody wyższej rangi bariera wieku podnosi się, podobnie jak wymagania licencyjne - szczegóły znajdziecie w odnośnych przepisach.


Reasumując - można startować od 10 lat na pony (kucach) i od 12 lat na dużych koniach. Nie ma górnej granicy wieku zawodnika!


# wiek konia,


Klasy LL i L oraz pony od 4 lat, P i N - 5 lat, C i CC1 - 6 lat i CC-2, CC-3 - 7 lat, czyli koń musi mieć minimum 4 lata, żeby mógł wystartować w zawodach!


# zdrowie,


Zawodnik musi mieć ważne badania lekarskie dopuszczające go do uprawiania sportu jeździeckiego, których ważność wynosi 6 miesięcy. Koń musi mieć m.in. zaświadczenie lekarza, że jest zdrowy i może startować oraz ważne szczepienia ochronne przeciw grypie, przy czym ostatnie szczepienie przypominające musi być wykonane minimum 7 dni przed dniem przybycia na zawody. W przypadku koni licencjonowanych należy przedstawić Komisji Sędziowskiej “paszport konia” i licencję.


# dzienna ilość startów,


Zawodnicy:
Młodzicy (Mł) od 10 do 12 lat - do 4 startów, 10-11 lat tylko na pony.
Juniorzy młodsi (JM) od 13 do 16 lat - do 6 startów.
Juniorzy (J), 17-18 lat, Młodzieżowcy (M), 19-21 lat i Seniorzy (S), od 22 lat - bez ograniczeń ilości startów.


Konie - mogą startować 2 razy w ciągu dnia, przy czym start w konkursie dwunawrotowym wyczerpuje limit startów.


Uwaga! Dozwolony jest start konia pod dwoma zawodnikami, ale wyłącznie w konkursach LL i L.


inne,


Dzieci i młodzież do ukończenia 18 lat muszą mieć pisemne zezwolenie rodziców, które ważne jest na dany rok kalendarzowy.
Ubezpieczenia NNW - w zależności od wymagań organizatorów (określonych w “Propozycjach”) - ale nie są obligatoryjne. Przyjmuje się przez domniemanie, że każdy uczestnik zawodów takowe posiada.


Na czym polegają zawody i jak są punktowane?
Generalnie cala zabawa polega na przejechaniu przez jeźdźca na koniu parkuru z ustawionymi przeszkodami i uzyskaniu jak najmniejszej ilości punktów karnych ( i ew. jak najlepszego czasu przejazdu) lub w konkursach zwanych “akumulatorami” maksymalnej ilości punktów bonifikacyjnych.


RODZAJE PRZESZKÓD


Zasada pierwsza - niezależnie od tego jaka jest to przeszkoda w konkursach skoków górny element przeszkody musi być ruchomy, czyli musi być zachowana możliwość jej zrzucenia.
Zasada druga - za wyjątkiem konkursów Potęgi Skoków, Sześciu Barier (Przeszkód) oraz Bicia Rekordu Skoku Wzwyż wysokość przeszkód nie może przekraczać 170 cm, a ich szerokość 200 cm (220 w przypadku triple bara)
Rów z wodą to oddzielny temat.


W klasycznych konkursach skoków rozróżniamy trzy podstawowe rodzaje przeszkód:
# przeszkody pionowe, czyli takie, której wszystkie elementy zbudowane są w jednej pionowej płaszczyźnie (przeszkody pojedyncze). Najczęściej spotykana jest stacjonata, czyli pojedyncze stojaki z drągami, oraz mur, czyli ściana zbudowana z klocków, której górne elementy są najlżejsze i łatwe do zrzucenia. Spotyka się również inne przeszkody np. typu bramka, która jest jednak pewna odmiana stacjonaty.
# przeszkody szerokie, zbudowane w dwóch (okser lub double bar) lub trzech (tiple bar) płaszczyznach. Są to przeszkody wymagające od konia skoku nie tylko wzwyż, ale również w dal.


Typy:
# Okser - czyli rozstawione w pewnej odległości (0,5 do 2,0 m w zależności od klasy konkursu) dwie stacjonaty, przy czym górne elementy (drągi) muszą być na tej samej wysokości.
# Double bar - analogicznie jak okser, ale drąg od strony odskoku musi być niżej niż drąg na drugim elemencie.
# Triple bar - trzy elementy (stacjonaty) ustawione w szerokości nie większej niż 2,20 cm (w klasie CC-3) , przy czym od strony odskoku na pierwszym elemencie drąg jest umieszczony najniżej, na drugim na wysokości pośredniej, a na trzecim najwyżej, określając wysokość przeszkody.
# szeregi - podwójne, potrójne itd... - Zespoły dwóch lub trzech przeszkód (najczęściej spotykane) rozstawionych w odległości od 7 do 12 metrów, skakany w określonej kolejności np. 3A, 3B lub 6A, 6B, 6C i traktowany jako jedna przeszkoda. W przypadku wyłamania lub odmowy skoku oraz, w niektórych konkursach, na upadku na którejkolwiek przeszkodzie szeregu zawodnik musi powtórnie pokonywać cały szereg. Mogą być budowane i inne szeregi oraz przeszkody wieloczłonowe (bankiet, górka, zeskoki), ale spotykane są rzadko lub w specyficznych konkursach.
# rów z wodą - przeszkoda szeroka, widowiskowa, ale rzadko spotykana (trudno ja przygotować) na zawodach niższej rangi. Dopuszczalna szerokość rowu od “do 100 cm” w klasie LL do 450 cm w klasie CC-3. Rów, przynajmniej od strony lądowania, powinien ograniczony być listwą przygotowaną w taki sposób, aby sędzia mógł jednoznacznie określić, czy koń pozostawił na niej ślad. Uwaga! W przypadku konkursów, gdzie jedną z przeszkód jest rów z wodą konieczny jest dodatkowy sędzia, stojący przy rowie i sygnalizujący błędy sędziemu prowadzącemu.


Uwaga druga! W przypadku konkursów zespołowych rów jest przeszkodą obligatoryjnie wymaganą przez przepisy (za wyjątkiem zawodów halowych).


BŁĘDY NA PARKURZE


# zrzutka czyli strącenie przeszkody - upadek całej lub jakiekolwiek górnej części przeszkody, przy czym jeśli taka przygoda nastąpi na wskutek nieposłuszeństwa konia jest karana jako nieposłuszeństwo.
Uwaga! Upadek dolnego elementu (drąga) przeszkody nie jest karany.
# pozostawienie śladu na taśmie rowu z wodą lub naruszenie kopytem lustra wody,
# nieposłuszeństwo konia, czyli wyłamanie, odmowa skoku, opór lub wolta,
# pomylenie trasy przejazdu,
# upadek zawodnika i/lub konia,
# przekroczenie normy czasu lub czasu maksymalnego (podwójna norma czasu),
# niedozwolona pomoc.
# inne błędy powodujące eliminację z konkursu lub dyskwalifikacje określone w art. 240 i 241 (jest ich około 40-tu).


PUNKTY KARNE I BONIFIKACYJNE


Rozróżnić można pięć podstawowych sposobów punktacji i oceny błędów na parkurze:
1. Tabela A - najprostsza i najczęściej stosowana.
W wyniku końcowym podaje się łączną ilość pkt. karnych i czas przebiegu (ew. w konkursach dokładności można podawać - “czas w normie” lub w przypadku przekroczenia normy czasu podaje się czas i ilość pkt. karnych za jej przekroczenie).


# zrzutka lub błąd na rowie z woda - 4 pkt. karne,
# pierwsze nieposłuszeństwo konia - 4 pkt. W przypadku nieposłuszeństwa z rozbudowaniem przeszkody - 4 pkt. + 4 sekundy doliczone do czasu przejazdu,
# przekroczenie normy czasu - 1pkt. karny za każde rozpoczęte 4 sekundy przekroczenia normy czasu. W rozgrywce -1 pkt. karny za każdą rozpoczętą sekundę powyżej normy czasu rozgrywki.
# drugie nieposłuszeństwo, upadek zawodnika i/lub konia, przekroczenie czasu maksymalnego (podwójna norma czasu), nie rozpoczęcie przejazdu (oddania pierwszego skoku) w ciągu 90 sekund od sygnału sędziego, lub brak kontynuacji przejazdu po wyłamaniu lub odmowie w ciągu 45 sekund - eliminacja.


Na zawodach rangi Mistrzostw, Igrzysk oraz w konkursach Pucharu Narodów za pierwszy upadek zawodnika - 8 pkt. karnych, pierwszy upadek konia lub drugi zawodnika - eliminacja. W konkursach dokładności - przy równej ilości pkt. karnych zawodnicy klasyfikowani są ex aequo, w konkursach zwykłych o zajętym miejscu decyduje wówczas krótszy czas przejazdu.


2. Tabela C - błędy zawodnika karane są czasem doliczanym do czasu przejazdu.
Wynik końcowy podaje się jako czas łączny - czas przejazdu + ew. czas doliczony za błędy. Zwycięzcą zostaje zawodnik z najlepszym łącznym czasem przejazdu. Konkursy rozgrywane wg Tabeli C, tzw. szybkości, należą do najbardziej widowiskowych i emocjonujących, ponieważ zawodnicy walczą nie tylko na przeszkodach, ale również z czasem. Stąd bardzo dokładne planowanie trasy przejazdu, skróty itd. Zdarza się, że zwycięża zawodnik, który miał więcej zrzutek niż rywale - opłaca się często zaryzykować zrzutkę, przy dużym skrócie trasy i utrudnionym najeździe na przeszkodę.


# zrzutka lub błąd na rowie - 4 sekundy doliczone do czasu przejazdu. W konkursach dwunawrotowych i rozgrywkach rozgrywanych wg Tabeli C - 3 sekundy,
# pierwsze nieposłuszeństwo - 0 sekund (zawodnik karze się sam czasem przejazdu) lub 4 sekundy - w przypadku konieczności zatrzymania przebiegu i odbudowania przeszkody,
# drugie nieposłuszeństwo, upadek zawodnika i/lub konia, przekroczenie czasu maksymalnego - eliminacja. (2 minut, gdy długość trasy przejazdu jest mniejsza lub równa 600 metrów, 3 min. powyżej 600 m). W Mistrzostwach i Igrzyskach dopuszczalny jest pierwszy upadek zawodnika (tylko) i nie jest karany doliczonym czasem - zawodnik sam się nim karze.


3. Konkursy z punktami bonifikacyjnymi.
Najpopularniejsze tego rodzaju konkursy:
# konkurs z ustalonym czasem, czyli w określonym czasie (od 60 do 90 sekund) zawodnik stara się skoczyć jak największą ilość przeszkód. Punktacja - + 2 pkt. za przeszkodę skoczoną, +1 pkt. za zrzutkę, skrócenie ustalonego czasu o 4 sekundy w przypadku nieposłuszeństwa z rozbudową przeszkody lub zrzutką. Eliminacja - trzecie nieposłuszeństwo oraz upadek. Zwycięzcą jest zawodnik, który uzyska największą liczbę punktów.
# konkurs do pierwszego błędu. Punktacja analogiczna jak w konkursie opisanym powyżej, przy czym pierwsza zrzutka kończy przejazd (dodatkowo jeden skok na kolejnej przeszkodzie, bez punktów, celem ustalenia czasu przejazdu) i liczenie punktów.
# konkurs o wzrastającym stopniu trudności, rozgrywany na 6, 8 lub 10 przeszkodach o wzrastającym stopniu trudności. Punktacja: +1 za bezbłędne pokonanie przeszkody nr 1, + 2 za druga, + 3 za trzecia itd. Zrzutka - 0 pkt. Inne błędy sędziowane wg Tabeli A. Jedną z wersji konkursu jest konkurs z przeszkodą alternatywną czyli Jokerem, który musi być dużo trudniejszy od drugiej części przeszkody. Joker to podwójna liczba punktów do zdobycia (np. 2 x Cool, ale w przypadku zrzutki na nim, jego wartość jest odliczana od wyniku.


Konkurs z wyborem przeszkód, w którym każda przeszkoda posiada swoją wartość w punktach bonifikacyjnych w skali od 10 do 120 pkt. w zależności od trudności. Zawodnik w ustalonym czasie może skakać dowolnie wybrane przeszkody w dowolnych kierunkach, przy czym na jednej przeszkodzie punkty można zdobywać tylko dwukrotnie. Zrzutek się nie punktuje, a przeszkoda zrzucona nie może być odbudowana. Wszystkie nieposłuszeństwa powodują utratę czasu, a upadek eliminację. Podobnie jak w poprzednim konkursie można stosować warianty z Jokerem, którego wartość (lub koszt przy zrzutce) wynosi 200 pkt.


4. Tabela J - Konkurs z oceną stylu jeźdźca.
Specyficzny, rozgrywany chyba tylko w Polsce, konkurs w którym zawodnik wraz z koniem ma do wykonania konkretne zadania. Punktacja: w zależności od zadania i stopnia błędu - 0, 0,5 lub1 pkt. karny, zrzutka i pierwsze wyłamanie - 2 pkt. Ocena za wrażenie ogólne od 0 do 5 pkt. karnych. Drugie wyłamanie i upadek - eliminacja (za wyjątkiem eliminacji i finału Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży, gdzie drugie wyłamanie i pierwszy upadek - 4 pkt. karne, kolejne - eliminacja). Przekroczenie normy czasu - 1 pkt. za każdą rozpoczętą sekundę.


5. Tabela K - konkurs z ocena stylu konia.
Rzadko rozgrywany konkurs, z reguły w ramach Rundy Młodych Koni na ZOO oraz Championatach Młodych Koni. Oceniany jest poziom ujeżdżenia skokowego i styl skoku. Sędzia lub sędziowie przyznają koniowi punkty bonifikacyjne w skali od 0 do 10 pkt. Od liczby punktów bonifikacyjnych odejmuje się punkty karne za błędy techniczne na parkurze: zrzutka - 0,5 pkt, pierwsze nieposłuszeństwo - 2 pkt, drugie - 2 pkt, pierwszy upadek jeźdźca - 2 pkt. Przekroczenie normy czasu - 0,1 pkt. za każdą rozpoczętą sekundę. Eliminacja - trzecie nieposłuszeństwo, drugi upadek jeźdźca, pierwszy upadek konia i inne zdarzenia wg tab.A.


Typy konkursów
1. Konkursy dokładności - należy pokonać parkur w określonej normie czasu.
Punktacja wg. Tabeli A. Przy równej ilości punktów zawodnicy klasyfikowani są ex equo. Spotykamy również konkursy dokładności z rozgrywka*, która może być rozgrywana na zasadach konkursu dokładności, zwykłego lub szybkości i w zależności od regulaminu oceniane wg Tab. A lub Tab. C.
2. Konkursy zwykle - punktowane wg Tab A. Przy równej ilości punktów karnych o zajętym miejscu decyduje czas przejazdu.
3. Konkursy szybkości - punktowane wg Tab. C, a o zajętym miejscu decyduje łączny czas - czyli czas przejazdu + czas doliczony za błędy.
4. Inne, np. konkurs kolejnych eliminacji, gdzie na kolejnych szczeblach “drabinki” na równolegle ustawionych identycznych parkurach rywalizuje para zawodników. Zwycięzca pojedynku awansuje do kolejnej fazy lub, jeśli jest to finał, zwycięża. Rozgrywany na zasadach konkursu zwykłego, wg Tab. A.
5. Konkursy z oceną stylu jeźdźca lub stylu konia - częściowo już omówione, dalsza część omówienia w kolejnym punkcie.


Klasy konkursów
# LL - regulaminowo może być rozgrywany tylko jako konkurs dokładności bez rozgrywki, ale zwłaszcza na Zawodach Regionalnych można organizować tzw. konkursy “towarzyskie”, odbywające się na innych zasadach (nie tylko w klasie LL).
Do 8 przeszkód, do 10 skoków (czyli dopuszczalny jest jeden lub dwa podwójne szeregi albo szereg potrójny), wysokość przeszkód do 80 cm, szerokość - do 90 cm - okser i do 110 cm - triple bar, bez rowu, tempo 325 m/min. zawody otwarte (Uwaga! Zwiększone tempo obowiązuje od 25 kwietnia 2003 roku), 300 m/min. zawody halowe.

# L - regulaminowo mogą być rozgrywane jako konkursy dokładności i dokładności z rozgrywką. Do 8 przeszkód, do 10 skoków, wys. przeszkód - do 100 cm, szer. 110 o./130 t./do 100 rów z woda, tempo 350 m/min. na zawodach otwartych (również zmiana od ub. roku), 325 m/min. w hali.

# L (lub wyższe klasy) z ocena stylu jeźdźca - konkursy w których oprócz skoków oceniane jest pokonywanie linii w określonym tempie i ilością foule, kombinacji przeszkód, zakrętów, zmiany kierunku i przejścia, kontrola nad koniem, dosiad, działanie pomocy, przepuszczalność konia itd.
Konkursy L styl są najczęściej rozgrywanymi konkursami na Z.R., na ogół z najliczniejszą obsadą. Budzą nieco kontrowersji, nie są zbyt lubiane przez zawodników, ale stanowią podstawę kwalifikacji na III licencje (wymagane 3 przejazdy w wynikiem do 3,5 pkt. karnego) i dobry sprawdzian umiejętności koni (zwłaszcza młodych) i jeźdźców. Konkursy komentowane i oceniane są na bieżąco przez sędziego stylu przez mikrofon, stąd atrakcyjne dla publiczności.
Rozgrywane na zasadzie konkursów dokładności, o kolejności decyduje liczba pkt. karnych. Punktacja wg Tab. J.
8 przeszkód (w tym 1 lub 2 szeregi), wys. przeszkód do 100 cm (w klasie L), trzy obowiązkowe koła (początkowe, w trakcie przejazdu i końcowe), tempo 325 m/min. zawody otwarte, 300 m/min. hala.


Uwaga! W poprzednio obowiązującym Regulaminie określano dodatkowo parametry linii: 1 na 3 foule, 1 na 4 foule i 1 na 5 foule. W aktualnym Regulaminie tego wymagania nie ma, ale można spodziewać się na zawodach tradycyjnego ustawiania parkuru.


# L (lub wyższe) z oceną stylu konia - konkursy w których oceniane są możliwości konia, jego predyspozycje do sportu skokowego oraz stopień wyszkolenia z uwzględnieniem wieku. Punktowane wg Tabeli K.
W zależności od klasy 8-10 przeszkód w tym dwa podwójne szeregi, wysokość w zależności od klasy (L do 100 cm), tempo 350 m/min. zawody otwarte i 325 m/min. hala. Uwaga konie 4 i 5 letnie - dozwolone kiełzno wędzidłowe, konie 6 i 7 letnie -zgodnie z ogólnymi przepisami.

# P - bez ograniczeń rodzaju konkursu. Mogą startować zawodnicy z min. III licencją. Konie min. 5 letnie. 8 - 10 przeszkód, do 12 skoków, wys. przeszkód do 110 cm, szer. 130 o/150 t/do 200 rów, tempo 350 i 325 (hala) m/min.

# N - bez ograniczeń rodzaju konkursu. Mogą startować zawodnicy z min. III licencją w wieku od 13 lat. Konie m.in. 5 letnie. 8-10 przeszkód, do 15 skoków, wys. do 120 cm, szer. 140 o/160 t/300 r., tempo 350/325.

# C - bez ograniczeń rodzaju konkursu. Mogą startować zawodnicy z II licencją w wieku od 14 lat. Konie min. 6 letnie. 10-12 przeszkód, do 15 skoków, wys. do 130 cm, szer. 150 o/170 t/ 350 r., tempo 350/325 (konkursy Grand Prix - 375 m/min.).

# CC-1 - bez ograniczeń rodzaju konkursu. Mogą startować zawodnicy z II licencją w wieku od 15 lat. Konie 6 letnie. 10-12 przeszkód, do 15 skoków, wys. do 140 cm, szer. 160 o/180 t/400 r., tempo 350/GP 400 m/min.

# CC-2 - bez ograniczeń rodzaju konkursu. Mogą startować zawodnicy z II licencją w wieku od 16 lat. Konie 7 letnie. 10-12 przeszkód, do 15 skoków, wys. do 150 cm, szer. 180 o/ 200 t/ 400 r., tempo 350/GP 400.

# CC-3 - bez ograniczeń rodzaju konkursu. Konie 7 letnie. 10-12 przeszkód, do 15 skoków, wys. > 150 cm (ale nie wyższe niż 170 cm – z wyjątkami), szer. 200 o/ 220/ 450 r., tempo 350/GP i Puchar Narodów 400 m.min.

# Konkursy rangi mistrzowskiej - zgodnie z regulaminem rozgrywane są dwa półfinały oraz dwunawrotowy konkurs finałowy.

# Konkursy na zawodach ogolnopolskich oficjalnych ZOO - zgodnie z przepisami w skład programu zawodów wchodzą 4 rundy (Młodych Koni, Juniorów, Mała i Duża Runda), składające się z dwóch konkursów kwalifikacyjnych i konkursu finałowego. Finałem Dużej Rundy jest konkurs Grand Prix.


Rodzaje konkursów (wybór)
Art. 260, Rozdział XII, Dział B, Przepisy PZJ stanowi:
“1. Istnieje duża różnorodność indywidualnych i zespołowych konkursów w skokach przez przeszkody. Niniejsze przepisy uwzględniają konkursy najbardziej popularne.
2. Komitety organizacyjne mają prawo organizowania i przeprowadzania nowych typów konkursów, ale wszystkie konkursy omówione w tym rozdziale muszą odbywać się dokładnie według niniejszych Przepisów.”


# Konkursy klasyczne - dokładności, czyli polegające na możliwie bezbłędnym pokonaniu parkuru w określonej normie czasu. Na ogol jednonawrotowe z ew. jedną lub dwoma rozgrywkami (finałowa rozgrywka na czas). W przypadku konkursów dwunawrotowych, dla ustalenia kolejności dopuszcza się rozgrywkę na czas, lub drugi nawrót rozgrywany jest na zasadach konkursu zwykłego. Punktacja wg. Tabeli A. Warunki rozgrywania klasycznych konkursów typu Grand Prix określają odrębne przepisy.

# Konkursy zwykle - Rozgrywane podobnie jak konkursy klasyczne, punktowane wg Tab. A, przy czym przy równej ilości punktów o zajętym miejscu decyduje czas przejazdu.

# Konkursy szybkości - Punktowane wg Tab.C. Zawodnik ma za zadanie przejechanie parkuru w jak najkrótszym czasie. Błędy przeliczane są na czas (sekundy karne), który doliczany jest do rzeczywistego czasu przejazdu.

# Konkursy dwunawrotowe - Punktowane wg Tab. A. W konfiguracjach dokładności - dokładności, dokładności - zwykły, zwykły - dokładności, zwykły - zwykły. W razie potrzeby dopuszczalna jest rozgrywka. Uwaga! Uczestnictwo w konkursie dwunawrotowym wyczerpuje limit startów konia w danym dniu zawodów.

# Konkursy dwufazowe, tzw. “szwajcarskie” - rozgrywane w dwóch fazach następujących bezpośrednio jedna po drugiej. Pierwsza faza składa się z 8 lub 9, druga z 4-6 przeszkód. Dopuszczalne są szeregi (jeden w drugiej fazie).
Warunkiem kontynuacji konkursu w drugiej fazie jest bezbłędne, w normie czasu przejechanie I fazy. Linia mety pierwszej fazy jest jednocześnie linia startu drugiej. Rozróżniamy następujące odmiany konkursu dwufazowego:
a/ obie fazy dokładności (wg Tab. A),
b/ I faza dokładności, II faza zwykła (obie Tab. A),
c/ Obie fazy zwykle (Tab. A),
d/ I faza dokładności (Tab. A), II faza szybkości (Tab. C),
e/ I faza zwykła (Tab. A), II faza szybkości (Tab. C).
W przypadku identycznych wyników zawodnicy klasyfikowani są ex aequo.

# Konkursy skoczności i zręczności - celem jest wykazanie zdolności skokowych konia. W przypadku jednakowej ilości punktów o zwycięstwie decydują kolejne rozgrywki, których może być 3 lub 4 (z pewnymi ograniczeniami). Konkurs i rozgrywki odbywają się na zasadach konkursów dokładności i oceniane wg Tab. A.
Do ww. rodzaju konkursów należą:
- Konkurs sześciu barier - sześć identycznych (stojaki, drągi) przeszkód pionowych ustawionych w jednej linii w odległości ok. 11 metrów. Przeszkody mogą być jednakowej wysokości lub o wzrastającej wysokości. W przypadku nieposłuszeństwa konia zawodnik musi kontynuować przebieg od przeszkody na której popełnił błąd. Pierwsza rozgrywka odbywa się na wszystkich przeszkodach, począwszy od drugiej rozgrywki ilość przeszkód może być zmniejszona do trzech.
- Konkurs sześciu przeszkód - nieczęsto zdarza się znaleźć parku umożliwiający rozegranie konkursu “sześciu barier” - wymagana linia prosta min. 70 metrów. Dlatego możemy organizować konkursy “sześciu przeszkód” rozgrywane na podobnych zasadach przy czym:
- przeszkody mogą być zarówno pionowe jak i szerokie,
- sześć przeszkód ustawiamy w jednej linii lub dwóch po trzy. Od drugiej rozgrywki pozostawiamy jedną linię 3 przeszkód.
- Konkurs szeregów - tor musi składać się z sześciu przeszkód - pierwszej pojedynczej, dalej z szeregów. Rozgrywka - tor sześciu przeszkód zawierający w rożnej konfiguracji szereg podwójny, szereg potrójny i cztery przeszkody pojedyncze lub trzy szeregi podwójne i trzy przeszkody pojedyncze.
- Konkurs potęgi skoków - przebieg podstawowy składa się z 4 do 6 przeszkód, wśród których przynajmniej jedna (ostatnia) musi być przeszkodą pionową (mur lub stacjonata). Wysokość kolejnych przeszkód (pojedynczo lub parami) powinna wzrastać. Rozgrywki (do czterech) odbywają się na dwóch przeszkodach, z których jedna musi być przeszkodą szeroką, druga - mur lub inna przeszkoda pionowa. Obie przeszkody w kolejnych rozgrywkach muszą być podwyższane, a przeszkoda szeroka poszerzana (ale tylko w przypadku gdy rywalizujący zawodnicy nie popełnili błędu w poprzedniej rozgrywce).

# Konkurs o wzrastającym stopniu trudnosci - odbywa się na 6, 8 lub 10 pojedynczych (bez szeregów) przeszkodach o wzrastającym stopniu trudności.
Zawodnicy zdobywają punkty bonifikacyjne - ilość punktów, równa numerowi przeszkody - np. pierwsza - 1 pkt., trzecia - trzy punkty, ósma - osiem punktów.
Zrzutka 0 pkt. Max. suma punktów bon. powinna wynosić: 21 pkt. (6 przeszkód), 36 (8 prz.) lub 55 (10 prz.). Pozostałe błędy oceniane wg Tab. A.
Konkurs może być rozgrywany jako dokładności z rozgrywką lub jako zwykły.
Wersja z Jokerem - ostatnia przeszkoda może być przeszkodą alternatywną, której jednym z elementów jest tzw. Joker. Jego wartość to podwójna wartość przeszkody normalnej czyli 12 (6 prz.), 16 (8 prz.) lub 20 pkt (10 przeszkód). Ale za zrzutkę Jokera jego wartość odejmowana jest od wyniku.

# Konkurs z wyborem trasy - zawodnik wybiera kolejność skakanych przeszkód (bez szeregów) i sam planuje trasę przejazdu. Przeszkody mogą być skakane tylko jeden raz, zazwyczaj w dowolnym kierunku. Punktacja wg Tab. C. Nieskoczenie wszystkich przeszkód oraz przekroczenie limitu czasu 120 sekund powoduje eliminacje. Wszystkie nieposłuszeństwa karane są tylko utratą czasu przez zawodnika, przy czy w wypadku nieposłuszeństwa z rozbudowaniem przeszkody, czas zostaje zatrzymany, a zawodnikowi dolicza się do czasu przejazdu 4 sekundy czasu korekcyjnego.

# Konkurs z wyborem przeszkód - każda przeszkoda na parkurze ma swoja wartość bonifikacyjną w skali od 10 do 120 pkt, w zależności od jej trudności. Dopuszcza się powtarzalność wartości bonifikacyjnej przeszkód. Każda z przeszkód może być skakana dwukrotnie i w dowolnym kierunku. Zrzutka - 0 pkt. Przeszkoda strącona nie może być odbudowana, skok na niej lub skoczenie przeszkody po raz trzeci nie powoduje eliminacji, ale punkty nie są liczone. Obowiązuje ustalony limit czasu (od 60 do 90 sekund, w hali min. 45 sek.). Wszystkie nieposłuszeństwa powodują jedynie utratę czasu przez zawodnika.
Uwaga! W przypadku upadku zawodnik jest klasyfikowany zgodnie z ilością uzyskanych punktów, ale bez uwzględnienia czasu przejazdu. W przypadku równej ilości punktów i czasu przejazdu przewiduje się rozgrywkę o 1 miejsce, przy limicie czasu 40 sekund.
Wersje z jokerem: Joker ma wartość 200 pkt., ale w przypadku zrzutki jego wartość odlicza się od wyniku końcowego.
a/ Joker w czasie przejazdu - może być skakany dwukrotnie,
b/ Zawodnik ma prawo do jednego skoku na Jokerze w ciągu 20 sekund po sygnale o upłynięciu limitu czasu.

# Konkurs z ustalonym czasem - zwycięzcą zostaje zawodnik, który w ustalonym czasie (od 60 do 90 sek.) zdobył najwyższą liczbę punktów bonifikacyjnych. Za czysty skok + 2 pkt, za zrzutkę + 1 pkt. Nieposłuszeństwo z rozbudową przeszkody + 4 sekundy czasu korekcyjnego. Trzecie nieposłuszeństwo lub upadek eliminuje z konkursu. Po sygnale o upłynięciu limitu czasu zawodnik ma obowiązek skoczenia kolejnej przeszkody, która nie jest punktowana (chodzi o precyzyjne ustalenie czasu przejazdu).

# Konkurs do pierwszego błędu - zasady analogiczne jak w powyżej opisanym konkursie, przy czym pierwszy błąd (zrzutka, nieposłuszeństwo, upadek) kończy przebieg punktowany. Dwie wersje konkursu:
a/ z ustalonym czasem - zawodnik pokonuje największą liczbę przeszkód w określonym limicie czasu,
b/ na określonej liczbie przeszkód - przy równej ilości punktów decyduje czas przejazdu. Gdy i on jest identyczny odbywa się na tych samych zasadach rozgrywka przy zmniejszonej ilości przeszkód.

# Konkurs eliminacji - zawodnicy startują parami na dwóch równoległych, identycznie zbudowanych torach o tej samej długości trasy. Zawodnicy muszą zakwalifikować się do niego we wstępnej rundzie wg której są rozstawiani w drabince. Każdy błąd bez względu na jego charakter karany jest 1 pkt. (konkurs wg Tab. A) lub 3 sekundami (Tab. C). W przypadku nieposłuszeństwa z rozbudowaniem przeszkody zawodnik kontynuuje przejazd bez skakania tej przeszkody. Zawodnik, który uzyskał mniejszą liczbę pkt. karnych, a przy równej ich liczbie pierwszy przekroczył linie mety (Tab. A.) lub uzyskał lepszy łączny czas przejazdu (Tab.C) awansuje do kolejnej rundy - w przypadku finału zostaje zwycięzcą.

# Konkursy sztafet - rozgrywane pomiędzy zespołami liczącymi dwóch (zazwyczaj) lub trzech zawodników.
Uwaga! Niezależnie od odmiany konkursu zawodnicy razem wjeżdżają na plac konkursowy, a eliminacja jednego z członków sztafety eliminuje drużynę.
Pierwszy zawodnik musi przekroczyć linie startu, ostatni linię mety.
Skok równoległy lub czwarte nieposłuszeństwo w zespole eliminuje go z konkursu, przy czym w przypadku nieposłuszeństwa z koniecznością odbudowy przeszkody dolicza się 4 sekundy czasu korekcyjnego.
Rozróżniamy:
- Sztafeta klasyczna - pierwszy zawodnik skoczył ostatnią przeszkodę, drugi (ew. trzeci po drugim) rozpoczyna przejazd na parkurze,
- Sztafeta do pierwszego bledu - Dwie wersje:
a/ po pierwszym błędzie kończy się przejazd całej sztafety,
b/ po pierwszym błędzie pierwszego (drugiego) zawodnika, kolejny kontynuuje przejazd od następnej przeszkody. Pierwszy błąd ostatniego zawodnika kończy przejazd zespołu.
Inny podział:
a/ z maksymalną ilością przeszkód, która ma być pokonana przez cały zespól,
b/ z określonym czasem, w którym zespól musi przeskoczyć jak największą ilość przeszkód.
Uwaga! Konieczność zmiany zawodnika sygnalizowana jest przez sędziego.
Konkurs punktowany analogiczne jak konkursy do pierwszego błędu.
- Sztafeta z dowolną zmianą – zawodnicy zmieniają się dowolnie w chwili zakończenia przebiegu (parkuru) lub w miejscu gdzie został popełniony błąd.
- Sztafeta “z palcatem” - Zawodnicy wjeżdżają razem na tor. Pierwszy zawodnik jedzie z palcatem i po zakończeniu przebiegu przekazuje palcat następnemu. W przypadku upuszczenia palcata musi go podnieść - zejście z konia nie jest karane, drużyna jest ukarana utraconym czasem.
-Sztafeta z ogrodkiem - zespól wjeżdża do przygotowanego na parkurze specjalnego ogrodzenia, czyli “ogródka”. Z chwilą opuszczenia “ogródka” przez pierwszego zawodnika, pozostali nie mogą z niego wyjechać. Zmiana następuje w “ogródku”.

# Konkursy zespołowe - jest ich wiele rodzajów. Startują co najmniej trzy zespoły składające się z 4 (wyjątkowo trzech) zawodników. Konkursy rozgrywane są tego samego dnia jako dwunawrotowe, dokładności i punktowane wg Tab. A. Dopuszczalna jest rozgrywka, w której występuje po jednym wyznaczonym zawodniku z danego zespołu.
Uwaga! Zgodnie z regulaminem tor musi zawierać rów z woda (za wyjątkiem hali).



*) Rozgrywka - dodatkowy konkurs na zmniejszonej ilości przeszkód rozgrywany w celu wyłonienia zwycięzcy lub ustalenia klasyfikacji. "


// jeżeli jest to złe miejsce na tego rodzaju temat - nie bijcie. Z góry przepraszam!

Podczepiam do tematu o skokach.
G.

Irysek - Sob Maj 15, 2010 9:01
Temat postu:
artukuł jest naprawdę ekstra !

genialna zbieranina najpotrzebniejszych rzeczy Uśmiechnięty

baymare - Sob Maj 15, 2010 9:36
Temat postu:
Przydatne rzeczy podałaś. Nie rozumiem do końca po co nowy temat jak o skokach już są, ale ok. Puszcza oko

Alixon - Sob Maj 15, 2010 14:41
Temat postu:
styska00 napisał(a):
A tak się zastanawiam, w jaki sposób wyższa ręka ma zapewnić lepszą równowagę? I wtedy to już w ogóle musisz chyba najeżdzać na przeszkodę z długimi wodzami, żeby mieć luz na podniesienie jej do góry jeszcze.



Nie nie nie... wodze miałam króciutkie jak typowy skoczek , a nawet krótsze - taka szkoła jazdy. Nie wiem w jaki sposób zapewnia to lepszą równowagę ale mi pomogło. I również nauczyłam się nie szarpać konia za pysk.. chyba że źle się wybije ale to rzadko Uśmiechnięty .

A właśnie.. Oglądałam swoje nagrania z przed 2 lat i jak miałam problem z wybiciem..z tego co widze, najeżdżałam na przeszkode w półsiadzie , nawet taką z kłusa. I zawsze odskok się udał. Teraz mam jużto tak wyczute że prakury jeżdżę w pełnym siadzie , a jeśli chodzi o skoki siłowe czyli z kłusa ,normalnie anglezuje. Uśmiechnięty

coste - Nie Maj 16, 2010 17:50
Temat postu:
A ja właśnie nie mogę najeżdżać w półsiadzie albo ze wskazówką ;] Nie wiem dlaczego, ale wtedy zawsze zostaję poza ruchem. Dopiero jak najeżdżam w pełnym, to wszystko gra - nawet, jak odskok wypadnie nie tam, gdzie powinien ;] Cóż, może jestem jakimś odmieńcem, czy cuś.

zoriczkowa - Nie Maj 16, 2010 18:50
Temat postu:
ja w ółsiadzie jak najeżdżam to też mam problem czasami.xd. A wskazówka mi nie robi .;D jedynie ułatwia bo mam jeszcze problemy z liczeniem odległości.

Laviva - Pon Lip 26, 2010 12:32
Temat postu:
Ja mam pytanie dotyczące startów w konkursie towarzyskim na ZR. Czy badania lekarskie muszą być od lekarza sportowego czy wystarczy zaświadczenie od lekarza internisty? Zapytanie

Karmelka - Pon Lip 26, 2010 18:01
Temat postu:
Trzeba mieć badania od lekarza sportowego... przynajmniej ja musiałam mieć. Puszcza oko

Lullaby - Pon Lip 26, 2010 21:04
Temat postu:
A mi ojciec napisał (anestezjolog i intensywista) na zwykłym druczku pt. "Zaświadczenie" i też wystarczyło. Na regionalnych zwykle nie patrzą na pieczątki.