Forum

Ja jestem jakims dziwnym rodzicem. Mam córkę która przez pare lat jezdziła konno w pewnej pod Warszawskiej szkólce. Wszystko przez jakis czas było okey. Niestety miała wypadek i to nie taki błahy lecz calkiem poważny. Ona i jej koleżanka za zgodą instruktora udały się w terenik, wypadły wiejskie pieski i dziewczynki nie dąły sobie rady w opanowaniu koni.
Finał jest taki ,że do dnia dzisiejszego ( a minęło już 6 lat, dzis córka ma 24 lata) nie mogę przekonac córki do jazdy konnej. Gdy z nią na ten temat rozmawiac słyszę tylko "mamo tam jest slisko, wysoko i niebezpiecznie". Pomaga mi przy moich konikach, widze w oczach jej uwielbienie do tych zwierzaków. Potrafi je wyczyscic, sprawdzic kopyta, pomaga mi w siodłaniu i wielu wielu innych bieżacych sprawach. Ale jezdzic nie chce. A ja "wyrodna matka" caly czas namawiam ją do tego aby spróbowął się przełamac.

Faza1- masz takie podejście, bo kochasz konie Uśmiechnięty

Dla koniarzy jazda jest czymś takim...zwykłym. A dla kogoś, kto nie ma zielonego pojęcia o koniach, każdy krok, zagalopowanie to zawał Pokazuje język

Mój tata, jak widzi, że kucam przy nogach mojego konia, to już stress na maxa.

Może to troche nie na temat...Ale zawsze jeżdżę w toczku/kasku. I nigdy się nie stresuje że spadnę, coś się stanie itp. A jak zdarzy się wsiąść z gołą głową albo w czapce, to od razu boję się, że spadnę, coś mi się stanie...Że ten jedyny raz wsiąde bez, i ten jedyny raz spadnę i coś sobie zrobię...
I uświadomiłam sobie, że co by nie było będe jeździc w toczku/kasku. Chociażby dlatego, że z gołą głową mi zimno, a czapka mi spada Pokazuje język

Ja jak spadlam w terenie kiedyś to jak wróciłam do domu i mówie mamie: "spadłam dzisiaj" a mama "jak?" a ja "no tak normalnie w terenie" i koniec wątku ;D

Upadek, upadkowi nierówny, składa się na to kilka czynników- wiek osoby, zaawansowanie, osobowość ! rodzaj upadku i na pewno wiele innych. Są upadki tzw traumatyczne, u jednego przejdzie jak znów zaufa koniowi, u innego zostanie jakiś lęk i już na pewne konie nie wsiądzie(np: ja po 25 latach jazd)i wreszcie u jeszcze innego- lęk przed jazdą ,,po całości". Zależy to od osobowości, twardości charakteru, zacięcia:) i wyobraźni- bo są obrażenia np fizyczne, które zostają i następny upadek na tę str, uderzenie w to m-sce mogłoby doprowadzić do wielkiego problemu i pożegnania się z końmi na zawsze.. oraz normalnym funkcjonowaniem.
Jeżdżę ok 25 lat, z małymi przerwami, był czas że nie było dla mnie konia na którego bym nie wsiadła Uśmiechnięty

taki ,,kozaczek" bo niżej niż na glebę się już nie spadnie:) aż pewnego dnia... nurek na bruk ,,na Małysza" wgnieciona czacha, rozerwana ,wisząca skura, farba zalała oczy.. było dziesiątki gleb, i bywają dalej.. ale po tamtej po ok 25 latach-zapaliła się czerwona lampka.
10- letnia córka spadła pechowo z b. spokojnego konia, tak pechowo ,że chyba już nigdy nie będzie miała w 100% sprawnego łokcia... czy ma znów jeździć? Ponowne przeciążenie tej str. = możliwe kalectwo. To była jej pierwsza ,,gleba" Smutny

[/u]

Ja parę lat temu również miałam dość poważny wypadek, po upadku z konia doznałam takiej kontuzji, że przez pół roku o jeździectwie, ba, o uczestniczeniu na lekcji WFu nie było nawet mowy. Od początku natomiast mówiłam, że wracam do jeżdżenia i nie zamierzam nic przerywać. Moi rodzice byli, że tak powiem, dumni, że nic mnie od tego nie odciągnie, i że najwidoczniej jest to moja prawdziwa pasja. Nie robili mi żadnych wyrzutów związanych z jeżdżeniem na tym czy innym koniu, jeżdzeniu w tereny (to było w terenie), skakaniu czy robieniu cokolwiek.
Z tego wynika, ze chyba mam naprawdę fajnych rodziców Śmieje się

.

TO jest impra dla pasjonato-sadomasochistów pozytywnie zakręconych na maxa Uśmiechnięty

Konie= narkotyczny głód! A nie? Uśmiechnięty

A wczoraj stwierdziłam żę najgorsze są upadki razem z koniem... nawet jak mi się nic nie stanie-bo mam wówczas twarde lądowanie. A tak to się przekręce i nas tyłek ląduje.

Mam już prawie 19 lat, a moi rodzice ciągle się strasznie martwią. Moja mama jeździła konno przez 15 lat i nigdy nie spadła. Ja spadłam tyle razy, że nie umiem się tego doliczyć już. Mimo bardzo chcieliby żebym nie jeździła na nerwowych koniach, to szczególnie mama rozumie, że to jest silniejsze ode mnie i nie mogą mi tego zabronić Uśmiechnięty

I to samo było przed 18. U mnie wiek nie grał roli. Wydaje mi się, że rodzice przede wszystkim muszą zrozumieć pasje i zaufać.

Mam już prawie 19 lat, a moi rodzice ciągle się strasznie martwią. Moja mama jeździła konno przez 15 lat i nigdy nie spadła. Ja spadłam tyle razy, że nie umiem się tego doliczyć już. Mimo bardzo chcieliby żebym nie jeździła na nerwowych koniach, to szczególnie mama rozumie, że to jest silniejsze ode mnie i nie mogą mi tego zabronić Uśmiechnięty

I to samo było przed 18. U mnie wiek nie grał roli. Wydaje mi się, że rodzice przede wszystkim muszą zrozumieć pasje i zaufać.

Wiecie ja miałam roczną przerwę, ponieważ moja mama wystraszyła sie pewnej sytuacji, ale ja jakoś nie mogłam bez tego żyć i...Jeżdżę od nowa. Wielu osobom łatwo mówic " Mama wie co dobre, mi pozwala, a ona niech się cieszy, że może je widywać" a jakby temu komuś zakazać jazdy to...Zmieniłby zdanie. Bo to pasja i już! I nie jestem za zabranianim...Bo spaść można, ale jakbym wiedziała, że dostanę zawał to bym wzięła leki. Ja kupię sobie żółwika na plecy.lepiej kupić i nie żałować pieniędzy, niż nie kupić i skończyć na wózku...

Pamiętam jak było ze mną. Jeździć chciałam od zawsze, ale rodzice nawet nie chcieli o tym słyszeć. Szczególnie mama, ale tata w końcu dał się namówić i zabrał mnie na pierwszą jazde:D Od tego czasu minęło ładnych pare lat i ogólnie jeśli nie jestem widocznie poturbowana, to nie mówie o swoich wypadkach. Wiedzą o kilku, po których wróciłam do domu kulejąc, podrapana, albo z obolałym kręgosłupem. I mimo że dziś mam 20 lat zawsze mówią, że mam uwarzać na siebie. Już same słowa: skok czy galop przyprawiają ich o dreszcze. Ale i tak najlepsze było jak oświadczyłam w rodzinie, że po ogólniaku wybieram się na zootechnike. Babcia przez pół roku wymyślała mi jakieś nowe zawody, którymi mogłabym się zająć, a tata do października zeszłego roku myślał, że cały czas żartuje i że w końcu przywioze do domu indeks, w którym będzie napisane, że studiuje jakiś "normalny" kierunek Bardzo wesoły

Pamietam też sytuacje jak mama przez przypadek zobaczyła zdjęcia jak staje dęba na koniu, myślałam że dostanie zawału.
W sumie moi rodzice cały czas mają nadzieje, że konie mi się znudzą i zajme się w końcu czymś bezpiecznym, ale odkąd pozwolili mi jeździć, to nigdy mi tego nie zabraniali, bo wiedzą, że konie to moja pasja i że nie moge bez nich żyć.

Pn	Wt	Sr	Czw	Pt	Sob	Nd
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31

Kamqa	» Nie Kwi 12, 2009 22:37
Dołączył: 11 Kwi 2009 Posty: 3 Skąd: Kalisz Status: Offline	Ja jak spadlam w terenie kiedyś to jak wróciłam do domu i mówie mamie: "spadłam dzisiaj" a mama "jak?" a ja "no tak normalnie w terenie" i koniec wątku ;D
» Wysłany: Nie Kwi 12, 2009 22:37

dekora	» Pon Kwi 13, 2009 18:58
Koniuszy Dołączył: 02 Wrz 2008 Posty: 589 Skąd: Szczecin Status: Offline	TO jest impra dla pasjonato-sadomasochistów pozytywnie zakręconych na maxa Konie= narkotyczny głód! A nie?
» Wysłany: Pon Kwi 13, 2009 18:58

Chestnut_Stalion	» Wto Kwi 14, 2009 20:41
Pomocnik Luzaka Dołączył: 12 Maj 2008 Pochwał: 1 Posty: 2530 Skąd: Kamionki k.Poznania Status: Offline	A wczoraj stwierdziłam żę najgorsze są upadki razem z koniem... nawet jak mi się nic nie stanie-bo mam wówczas twarde lądowanie. A tak to się przekręce i nas tyłek ląduje.
» Wysłany: Wto Kwi 14, 2009 20:41

Społeczność jeździecka czeka na Ciebie

Już dziś dołącz do internetowej społeczności jeździeckiej skupiającej pasjonatów i profesjonalistów hippiki.

Zostań członkiem społeczności

Masz już swój profil?

Korzystanie z serwisu jest darmowe. Pełny dostęp uzyskasz po zarejestrowaniu się.
Dołączenie do nas nie zajmie więcej niż 30 sekund.

Twoje konto

Kalendarz jeździecki

Maj 2012

Dzisiaj:

Wasza opinia

Koń na którym jeżdżę

Forum

FAQ i Regulamin

» Forum koniarzy » Porady » Spadła z konia....i....ehh..(rodzice)....