). Po czym wraca ze zdwojoną siłą kiedy pada moje nazwisko i objeżdżam czworobkok, jest w trakcie całego przejazdu, ale jak tylko zjeżdzam z czworoboku zaraz mam ochotę powtórzyć przejazd i żałuję że się skończył juz 
| woltyzerka |
» Nie Kwi 02, 2006 22:16     |
|---|---|
 Masztalerz Dołączył: 14 Paź 2005 Posty: 771 Skąd: St.Miłosna/Warszawa Status: Offline |
Dwa razy byłan na zawodach - oczywiście w woltyżerce. Pierwszy raz było strasznie. Dzień wlókł mi się niemiłosiernie, na niczym nie mogłam się skupić. Startowaliśmy ostatni ze wszystkich grup. Czułam w żołądku stado węgoży szukających wyjścia i łaskotało mnie gardło. Potem się przebraliśmy i było jeszcze gorzej. Do dziś jak o tym myślę to mnie przełyk łaskocze i serce przyspiesza. Ale potem staneliśmy, wybiegliśmy, jednym uchem słyszałam naszą muzykę i doping drugiej grupy. Serce mi podskoczyło. A jak znalazłam się na koniu przestałam widzieć publiczność - jakieś rozmazane różowe plamki, w tle muzyka ... I stres zniknął do końca. To po prostu kolejny trening, znam te figury na pamięć, obudzona w środku nocy mogę je wyrecytować. I było tak wspaniale, że jak zeszliśmy (witani burzliwym aplausem) miałam ochotę to powtórzyć. Zawodami trzeba się bawić. Jak mi nie pójdzie - będzie inny raz, inne zawody. Liczy się udział, bo jak nie cieszy się z samego udziału, to przegrana okropnie rani, podkopuje wiarę w siebie. Nie powinno się raczej za dużo myśleć o starcie, w żadnym wypadku o sędziach i wypadkach. A jak masz słabe nerwy - to nie obserwuj rywali. Najlepiej o nich nie myśl i unikaj. Albo jak ich znasz przypomnij sobie ich najgorsze wpadki. Powygłupiaj się, pośmiej. Mi zawsze pomaga. 
Nie odkładaj na jutro tego co możesz zrobić pojutrze.
http://www.photoblog.pl/happypigeon |
» Wysłany: Nie Kwi 02, 2006 22:16
|
|
)... I już mysle o tym że na pewno pomyle parkur.
| Momo |
» Pon Kwi 03, 2006 7:54 |
|---|---|
 Koniuszy Dołączył: 04 Lis 2005 Pochwał: 1 Posty: 635 Skąd: Warszawa Status: Offline |
O matko! Zawody! Ja się zawsze denerwowałam (ale tylko 3 starty). Pierwszy zawody były u mnie w stajni -> oczywiście podwórkowe. ;) Przyszłam wcześnie rano do konia. Z luzaczką ją wykompałam i poszłam na trawę żeby wyschła. Czułam sie jak w normalny dzień... A potem przyjechały konie... Luzaczka mi czyściła konia a ja na to głupia patrzyłam. :oops: Rozbolał mnie brzuch. Jak wsiadłam na konia było trochę lepiej. Ale przed samym startem zesztywniałam. A jak już wjechałam na parkur i stanęłam przed sędzią. Barabara zaczęła się... trząść. Oczywiście mama musiała mnie wesprzeć swoim "O Jezu! Nie mogę na to patrzeć!". Ale potem było już dobrze. :wink: Przed drugimi zawodami prawie wcale się nie denerwowałam. To był mój pierwszy start w oficjalnych zawodach... na dodatek dwudniowe więc założyłam sobie, że jak nie wyjdzie teraz... to wyjdzie jutro. No... I dzisiaj nie wyszło. :oops: Na dodatek moja była trenerka, która tam była wykorzystała okazje i oczywiście musiała mnie zbić z nóg. Ale drugiego dnia było super. Trzecie zawody... Dzień przed przy czyszczeniu konia i sprzętu bolał mnie brzuch. Wiedziałam, że to będą moje ostatnie zawody na Rafii. Strasznie się denerwowałam. Do mojej cioci zaczęłam mówić "pani" :lol2: . Ktoś mnie poczestował "energetyczną" kawą z dodatkiem 8). Jak wsiadłam na konia było trochę lepiej. Na rozprężalni też. Ale przed moim wyjściem tak strasznie się denerwowałam. Brzuch mnie bolał i miałam ochotę z tamtąd uciec. Jak wjechałam na parkur to czułam 100 kg na klatce piersiowej. Sędziowie coś się spytali. A ja chciałam odpowiedzieć, ale nie mogłam :oops: Miałam szczęście, że mama stała pod budką, bo robiła zdjęcia. 8) A potem było już dobrze. Ostatniego dnia zawodów nie opisuje, bo nic przyjemnego :? Dla mnie najgorsze jest wjazd i ukłon. Wtedy ręce mi się trzęsą. Gdyby ludzki mózg był na tyle prosty, że moglibyśmy go zrozumieć, to bylibyśmy tak głupi, że i tak byśmy go nie zrozumieli. http://momolandia.blog.onet.pl - zapraszam
|
|
» Wysłany: Pon Kwi 03, 2006 7:54
|
|
| woltyzerka |
» Pon Kwi 03, 2006 14:10 |
|---|---|
|
Masztalerz Dołączył: 14 Paź 2005 Posty: 771 Skąd: St.Miłosna/Warszawa Status: Offline |
O tak ukłon jest paskudny. Pamiętam mój z zawodów na obozie. Miałam wjechać kłusem, zatrzymać konia, wyciągnąć rękę w bok i skinąć głową. Tak mi się trzęsłam, że zapomniałam o tej ręce. Mokra jak mysz i blada jak ściana - to musiało zrobić pozytywne wrażenie bo wygrałam 
No a jak się na początku przedstawiałam - staję przed sędzią i ... nie mogę wydusić z siebie głosu, czuję w gardle wielką kluchę. Nie podałam pełnego imienia konia tylko skrót którym ją ochrzciliśmy ... A miałam ułożony w głowie calutki plan, kroczek po kroczku 
Nie odkładaj na jutro tego co możesz zrobić pojutrze.
http://www.photoblog.pl/happypigeon |
|
» Wysłany: Pon Kwi 03, 2006 14:10
|
|
no cóż, pozostaje tylko położyć się do łóżka łykać ciepłą herbatę i tabletki 
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum