Qniara_92 napisał(a):

Zauważyłam też że często odruchowo skracam wodze przy
krzaczku, przy którym mój koniś zwykle się płoszy.

O skąd ja to znam.
Od pół roku dosiadam tylko i wyłacznie Rudego. A to jest młody konik i ma w sobie dużo młodzieńczej fantazji. Kontakt na nim zawsze jest mocniejszy bo chłopiec lubi ostro wygalopować do przodu(zwłaszcza na woltach) no i płoszy się maksymalnie. Przez to pół roku tylko raz wsiadłam na kobyłke - stajennego anioła. No i przy wejściu w galop skróciłam wodze tak jak u Rudego.Skończyło się brykiem , bo dla Newci to był za mocny kontakt(w stajni to już nikt nie pamiętał, że ona potrafi bryknąc więc ja nieźle wkurzyłam )

Faktycznie bardzo łatwo jest sie przyzwyczaić do konia na którym często się jeździ. Z tym, że Rudy daje mi niezłą szkołe bo na każdej jeździe jest inny-raz trudno go zatrzymać a niekiedy łydki można stracić a on i tak idzie jakby chciał a nie mógł. A ja go kocham jak żadnego innego.

A właśnie w przyszłym tygodniu jedziemy na dwudniowy rajd i przypadła mi w udziale ww kobyłka. Będę sie musiała ostro przestawić bo jest chyba dwa razy grubsza od Reno. Boże jak ja wysiedzę na tym grubasku tyle godzin to jeszcze nie mam pomysłu

IKA napisał(a):

Ale swoja droga prawda jest bolesna.Jak jezdzimy caly czas na jakims koniu to przyzwyczajamy sie do jego chodu,zwyczajow, zachowan.
Gdy potem wsiadamy na cos rozbrykanego,jeszcze w dodatku nam nieznanemu to pojawiaja to nie jest tak prosto jak na "swoim".
Wszystko da sie jednak wycwiczyc
A tobie radze, czesto zmieniac konisie.

Zgadzam sie z IKA:) Tyle ze ja mam slabosc dop zwariowanych koni i kiedy ciagle na nich jezdze to wsiadajac na spokojnego konia jestm za kazdym razem dosyc... zaskoczona...