Forum

tomekpawwaw- Napisałeś to takim "prawniczym" językiem - musiałem przeczytać trzy razy żeby mieć pewność, że na pewno wszystko załapałem Uśmiechnięty

(ma to jednak dobrą stromę - nie pominie się żadnego szczegółu)
Twoja technika jest moim zdaniem również logicznie umotywowana choć skrajnie odmienne niż ta którą sugeruje Ogierzyświat.
A dla mnie dylemat - kto ma rację? co leprze dla konia?

I tu napotykam na Twoje stwierdzenie, że

Metoda Tomka moze i działa ale...ja bym się nie chciiała przekonać kiedys, że mam konia który nie nie wie że "musi się poddać, poszarpie sie i się zmęczy i bedzie dobrze", który nie wie" jak zrozumie że przegrał to odpusci" i nie chciałabym mieć konia który nie wie że "z drugiej strony mocny kantar , pas lub lina fizycznie uniemożliwia uwolnienie się ".

A dlaczego bym nie chciała - bo nie chciałabym patrzeć jak mój kon łamie sobie coś bo kantar nie chciał puscić, albo jak walczy tak długo o uwolnienie, ze konczy walczyć w takim stanie że się do niczego nie nadaje.

Zawsze istnieje to ryzyko, ze to własnie nasz kon jest tym przysłowiowym z ksiażek Robertsa czy z opowieści Parellego, który złamać sie nie dał i że prędzej urwie sobie łeb, niż odpusci.

Z drugiej strony słaby sznurek faktycznie moze w kobyle ugruntować poczucie ze pociagnie i się uwolni i w sumie nie wiadomo czy jej ta "zabawa" się znudzi kiedys. W sumie gdy się tak nauczy a nagle przywiązać ja na mocniej, to też moze sobie coś zrobić, wiec wychodzi na jedno, choć w tej metodzie to raczej będzie łagodniej, bo zwykły uwiąz pusci szybko w razie czego.
No Urwis, nie zazdroszczę Ci tych wyborów....

Moja wiedza na temat wychowania koni jest powiedziałabym marniuuutka. Ja jestem raczej ta od rozpieszczania. Ha i moje koniska dobrze o tym wiedzą.
Ale...ja miałam problem z wiązaniem konia. Moja follutka zawsze się zrywała. Nie znosiła tego i już. Poprzedni własciciel specjalnie wmurowal jej stanowisko gdzi kon nie miał możliwosci ruchu i nie mógł się wyrawc (taka prawie klatka. A i tak kobyłka mocno się kalecząc wydobyła sie z tego czegos.
Tak jak Ty miałam (czasem jeszcze miewam) problemy gdy muszę uwiązac konia. W którejs z mądrych ksiązek (porady dziadka masztalerza) przeczytałam własnie o metodzie baaardzo słabego uwiązu. Własnie takiego aby kon wrazie potrzeby zawsze mógł się zerwac. Bo często kon który nie może się uwolnic wpada w jeszcze większą panikę i... sam juz wiesz.
Ja do linki (zamknięcia) dorobiłam takie zapięcie (połaczenie)zrobione ze słomy. Kobyłka zawsze kiedy chciała zrywała sie. Ja czekałam kiedy się uspokoi i wiązałam ponowanie. Pozniej (po ok 3 miesiącach) klaczy się znudziło. Dzis pięknie stoi na uwiązie (choc krótko, tak na jedno czesanko. bo jednak szybko jej się to nudzi) ale do dnia dzisiejszego ma takie zapięcie ,że zawsze może się bez problemu zerwac. Naprawdę polecam ta metodę. Tylko spokoj i dużo cierpliwosci. Nic ,naprawdę nic na siłe.

Visenna - podążając za dobrymi radami jestem też TU http://www.hipologia.pl/viewtopic.php?f=1&t=365&p=10447#p10447
Próbu jąc przy okazji namówić Admina na włączenie sie do dyskusji - kto wie może się uda jak znajdzie czas.
Jak mawiali starożytni Rosjanie "co dwie głowy to nie jedna" - musi się w końcu coś "wykancypować".
A z różnych "podejść" wybrać "złoty środek".
Najgorsze, że jedyny "złoty środek" z jakim spotkałem się w życiu to taka reklama wełny mineralnej do ocieplania dachów Uśmiechnięty

Jeszcze apropos handlarzy-może to jest kwestia tego że jesteśmy z innego końca Polski ale u nas jest sporo takich handlarzy na których nie dam złego słowa powiedzieć. Otóż wcale nie handlują mięsem-handlują końmi często dobrze przygotowanymi, często współpracują ze stajniami np w Niemczech, często oprócz tego że handlują to są również hodowcami i miewają często dobre klasowe konie. A przez to że końmi handlują mają po prostu ogromną rutynę jeśli chodzi np właśnie o transport i załadunek koni. Wiele razy widziałam jak to się odbywa w ich wykonaniu(znam paru takich osobiście i kilku nawet mocno szanuję) i nigdy nie spotkałam się z ich strony z brutalnością-bo brutalność jest po prostu nieskuteczna....Natomiast najbrutalniejszą scenę przy załadunku widziałam na zawodach....
Może to też chodzi o to ze mieszkam w rejonie gdzie w terenie są konie wlkp a więc raczej gorące (no w każdym razie nie grubasy) i takie konie po prostu nie pozwalaja na brutalne postępowanie bo wywołuje to u nich goracą, gwałtowną obronę.
I ja też wolę z takimi właśnie końmi pracować i siłą rzeczy wiele razy miałam do czynienia z odsadzaniem się.
I ja robie tak-upewniam się że koń akceptuje nacisk na potylicę, że łatwo pozwoli obniżyć sobie głowę na każdy nacisk również kantara na potylicę, odczulam uszu itd. Jeśli to wszystko zrobię i koń dalej nie akceptuje wiązania to próbuję na dwie linki-większość koni odpuszcza. Jeśli to nie pomaga to zostaje gumowy uwiąz i ścianka za dupą. Jeśli natomiast sytuacja jest taka że koń pozwala się wiązać ale nie wszędzie np odsadza się poza stajnią to wtedy ja sobie staję za nim.....
Natomiast jak rozumiem u ciebie problemem jest histeria w momencie gdy koń odczuje sztywny opór-stąd zaproponowałam gumowy uwiąz. Ale oczywiście możesz popróbować najpierw metod "bezstresowych". Tylko że ja po prostu nie wierzę w ich skuteczność-to wynika zresztą z wpisu Fazy-koń stoi uwiązany dopóki ma ochotę.....

Cytat
jest sporo takich handlarzy na których nie dam złego słowa powiedzieć

To "zwracam honor" - trzeba by pokońbinować i zmienić im nazwę.
Może jakaś "adopcja" z angielskiego albo łaciny bo handlarz Brr - chyba nie tylko mnie się tak kojarzy.

Jeżeli zaczniemy przyzwyczajać konia do wiązania od źrebaka , to oczywiście problem z wiązaniem nie pojawi się / pomijam przypadki wyraźnie złego postępowania człowieka / . Jeżeli jednak mamy już dorosłego konia z takim problemem , to zwalczenie go może trwać bardzo długo i wymagać użycia nie koniecznie zupełnie łagodnych środków.Można oczywiście zrezygnować z doprowadzenia sprawy do końca, ale nie jestem pewien ,czy jest to dobre rozwiązanie. Będziemy wówczas musieli się liczyć z tym , że nie przewieziemy konia , nie pojedziemy na rajd , zawody...Może wreszcie stać się tak, że koń będzie wymagał przeprowadzenia jakiegoś zabiegu weterynaryjnego i nie będzie nikogo , kto by go przytrzymał ..... Nie zalecam wcale , aby uwiązać konia na sztywno , bez uprzedniego przyzwyczajenia do stania nieruchomo , przeciwnie wstępna praca musi być wykonana i sposoby te zostały już przez innych opisane - nie będę ich powtarzał . Opisana przeze mnie metoda ma właśnie na celu zmniejszenie do minimum ryzyka gwałtownego oporu / nie ma sztywnego nacisku na wprost , który najbardziej prowokuje konia / i związanych z tym ewentualnych urazów . W przypadku starszego konia jest raczej mało prawdopodobne , aby wystarczyła jedna taka lekcja - zazwyczaj koń będzie jeszcze kilkakrotnie próbował , zanim 'da sobie spokój". Przypomnę , że uwiąz powinien być elastyczny / guma , lub elastyczna linka/. Rzeczywiście, metoda polega na zastosowaniu bezpośredniego przymusu, ale czyż nie stosujemy takiego przymusu przy innych okazjach ? / zabiegi weterynaryjne / Czy nie jest takim przymusem założenie pierwszy raz siodła ? Niezależnie od wcześniejszego odczulenia / nakładanie samego czapraka itp/, nadchodzi kiedyś moment, gdy trzeba zapiąć popręg i puścić konia , a wtedy niektóre konie gwałtownie się bronią , aby pozbyć się siodła , które nagle stało się straszne . Ponad wszelką wątpliwość koń odczuwa wtedy strach i stąd gwałtowna reakcja , która jednak ustępuje co najwyżej po kilku lekcjach .
P.S. Ja na przykład nie chcę mieć konia , który nie wie , że jak jest uwiązany , to nie może się uwolnić i np przewróci się w przyczepie na grzbiet , bo znudziło mu się stać i się odsadził , albo zerwie uwiąz , ucieknie i wpadnie pod samochód , nie chcę mieć konia, który nie wie, że jak mu każę , to musi się zatrzymać - rezultat jak wyżej. Ja uważam , że są sytuacje , które uzasadniają użycie przymusu / nie mówię o działaniach brutalnych /ze względu na nasze i konia bezpieczeństwo .

Tak jeszcze jeśli chodzi o przymus-my uczymy konie wchodzić do przyczepy w taki sposób ze jeśli koń nie chce wejść(z reguły daję sporo czasu na oswojenie sie i ułatwiam koniowi wejście np posypując rampe słomą i spokojnie konia namawiam) a nie mam czasu by go przekonać lub np koń jest agresywny albo warunki sa niesprzyjające z innych powodów to wprowadzamy konia tak:podchodzę z koniem do przyczepy i stoję, nie próbując go wprowadzić, czekam chwilę, by kon troszkę się wyluzował, po czym zakładamy 2 lonże na przyczepę(o ile jest 2 pomocników) lub o ile jest 1 osoba do pomocy to jedną lonżę tzn przyczepiam lonżę lub inną mocną linę do przyczepy nad burtą, po czym bardzo ostrożnie pzekładamy tą lonże za zadem. Tu jest moment krytyczny bo koń nie przyzwyczajony do dotyku może zacząć kopać. Ale jesteśmy bezpieczni bo stoimy na końcu lonży a koń jest bezpieczny bo jest jeszcze przed przyczepą a linka jest przypięta tylko z jednej strony a z drugiej trzymana przez człowieka-można w każdej chwili puścić. I dlatego lepiej żeby były 2 osoby bo wtedy można dotykać konia jednoczesnie z obu stron i nie ma on mozliwości uciekać w bok. Po czym jak koń to zaakceptował dopiero go dalej wprowadzam. Osoby trzymające lonze początkowo nie ciągną konia tylko uniemożliwiają mu cofnięcie się. Jeżeli koń dalej nie chce wejść można go delikatnie podciągać niezbyt szybko i takim biernym, miękkim ruchem-by nie sprowokować gwałtownej reakcji. Wiekszosć koni jestesmy w stanie załadować w ten sposób w 5 minut-nawet jesli koń jest półdziki i pierwszy raz na oczy widzi przyczepę. I z reguły jak tego konia ładujemy 2 raz to wchodzi on sam, bez oporu.
A jest to metoda oparta na przymusie fizycznym. Tylko bardzo ważne jest by to wszystko odbyło się jak najspokojniej, wszyscy ludzie muszą zachowywać bardzo spokojnie-tak jakby te lonże same konia wciągały....I konie takiego doświadczenia ewidentnie nie kojarzą z czymś złym skoro następny raz wchodzą bez problemu. No a jak moja kobyła nie chciała ostatnio wejśc to wystarczyło że poszłam po lonżę, nawet nie musiałam jej zapiąć-wystarczyło ze ją zobaczyła....
A jest to sposób wzięty od tych właśnie handlarzy o których pisałam...
Oni jeszcze okręcają tą linkę na której się konia wprowadza w środku w przyczepie ale tego nie polecam w przypadku konia który się kiedykolwiek odsadzał....
Jeszcze widziałam jak wprowadzali źrebaki-jeden za łeb na lince a dwóch łapało się za ręce za zadem i "wnosili" delikwenta za dupę....No ale chłopy takie były solidniejsze....

Jeszcze jedno przyszło mi do głowy - ktoś podał tu metodę stosowaną przez Monty Robertsa - mocny kantar , którego koń nie zerwie , elastyczny uwiąz i ściana za dupą /bardzo dobry pomysł/- czysty fizyczny przymus - koń nie może się ani urwać , ani cofnąć . Jakoś nikt na niego nie wsiadł , twierdząc , że zaleca brutalne metody. To jak to jest? Tomek jest brutalny , a Monty już nie ??

Gdzie mi tam do Montyego - on pewnie ujeździł sam więcej koni niż my wszyscy widzieliśmy . Poleciłem sposób bardzo zbliżony do tego podanego przez Montyego - u niego elastyczny uwiąz , ja bym uwiązał na 2 strony / można dodatkowo na gumie / - uważam to w ogóle za najbezpieczniejszy sposób wiązania konia . Jest to niewątpliwie przymus , lecz staramy się zawsze , by był on dla konia możliwie najmniej przykry i było najmniejsze ryzyko wystąpienia gwałtownego oporu . Vis , a jak to właściwie jest - nie akceptujesz takich metod , a jednak komuś byś pozwoliła na zastosowanie ich wobec własnego konia ?
Nikogo nie zmuszam do postępowania według moich wskazówek , w końcu to wasze konie , a nie moje . Jeżeli podaję jakiś sposób , to dla tego , że sam go stosuję , lub kiedyś zastosowałem z powodzeniem - nie podaję metod gdzieś tam zasłyszanych i niesprawdzonych .

hm , przeczytałam twój post i popróbuj tak: delikatnie zakrec linke zawsze na koniowiązie, ze jak pociagnie to sie rozluźni, staraj się chwalić za nie ciągnięcie linki, gdy pociągnie mów NIE, NIE , pokaż jej że tak nie wolno. Albo wiąż na ten łatwo rozwiązliwy węzeł,który w kazdej chwili bardzo szybko sie rozwiązuje;)

Visenna -Internet to jednak wspaniały wynalazek!
Przypuszczam, że próba dyskusji na taki temat w np. kawiarni dość szybko mogłaby się przerodzić w pyskówkę.

Poziom wiedzy uczestników + posiadane doświadczenie * emocje = katastrofa.

Czytając Twoją wypowiedź już kilka razy sięgałem do guzika „odpowiedz” z …. ciętym tekstem na - ”palcach”.

„…że chętnie bym go oddała komuś kto zafundował by mu taką terapię…”
„…ktoś zrobił to, czego nie akceptuję, bo byłoby to z korzyścią dla konia…”
„…ja jestem z tych, co to jak koń im nie chce obok czegoś przejść to pomagają mu batem, a nie siadają i tłumaczą…”

No – ale moment – przeczytam do końca i dopiero wtedy !!!

„…Ale trzeba też umieć rozróżnic kiedy co…”
„…ale też trzeba wiedzieć kiedy można, a kiedy nie…”
„…aż sobie coś zrobi, albo padnie na zawał serca…”
„…nie będzie miał tego samego konia co przedtem….więź psychiczna z klaczą jest dla niego bardzo ważna”

I emocje opadają (jednak wie, czuje, rozumie) Uśmiechnięty

Kocham zwierzaki, ale aniołkiem nie jestem – jak trafiła do nas starsza, której zdanie o ludziach było powiedzmy delikatnie ”mocno ugruntowane” jak się połapała, że tu nie leją za cichy chód po ulicy – momentalnie wpadła na pomysł, że ona tu zarządzi!
Umiałem wytrzepać w dup.ko i wcale nie musiała długo na to czekać.
Ale Damula (omawiana qńbyła) to inna bajka i jak słusznie zauważasz trzeba „umieć rozróżnić, kiedy co”.
Hodowcy – od których do mnie trafiła – to wspaniali Ludzie i nie mogła spotkać się u nich z (częstym niestety) układaniem koni „na szybko” (byłem, widziałem a 20 minut obserwacji wzajemnej relacji koni i właścicieli na pastwisku mówi więcej niż nawet kilkugodzinna pogadanka „przy kawie” )
Oczywiście, że nieraz zarobiła ode mnie niezłego klapa albo i popędziłem za nią przez pół pastwiska z jakimś kijem – ale nigdy nie było to „za darmo” i zawsze dziewucha doskonale wiedziała za co – więc wystarczało zwykłe „rozluźnienie się” i krótkie „no dobra – nie bój się już”, żeby natychmiast podeszła z miną zbitego kundla i podstawiła pysia (potem szybki zwrot = podrap mnie nad ogonem – acha to znaczy, że już mnie lubisz).
To nie jest koń żyjący w tabunie innych gdzie ma swoje przyjaźnie i zależności.
Nie „stoi w rekreacji” gdzie co raz ktoś inny na nim jeździ, kto inny sprząta i karmi.

Ma swoje własne miejsce na świeci, swoje własne stado składające się również z „własnych” ludzi (ilekroć MA wybór – zawsze spędza czas przy mnie ignorując drugiego konia).

Wchodzisz wieczorem do stajni, sprzątasz, ścielesz, zmieniasz wodę, dajesz owies – czasami siadasz na murku i pociągając piwko patrzysz jak dziewuchy wcinają.
Kończy się owies jeszcze trochę skubania sianka i dziewuch podchodzi, opiera głowę na kolanach – głaszczesz, głaszczesz – coś tam gadasz – patrzysz oczy zamknięte i qunisko śpi – siedzisz (aż tyłek zdrętwieje) bo żal się poruszyć i przerwać TO.

Tym, którzy nigdy tego nie doświadczyli – z całego serca współczuję – a Oni – no cóż – pewnie współczują mnie, że nie potrafię sobie poradzić z koniem - chociaż to takie proste.

Ps. Ze starszą to jest nie możliwe i nigdy już nie będzie – sama z własnej woli nie podejdzie do człowieka szukając pieszczoty – owszem umie czerpać przyjemność z kontaktu z nami – przysunąć czy nadstawić tą czy inną część przy pielęgnacji – ustawić uszy „w chorągiewkę” na poklepanie czy ”miłe tony” nawet odegnać młodszą (czyt. teraz mną się pozajmujcie).
Tyle osiągnąłem przez trzy lata – ale to koniec możliwości.
Ten koń odebrał swoją „lekcję życia” i już wie, że człowiek jest/może być ok. ale najlepiej z daleka.

Gdybym miał się zdecydować na taką „lekcję” dla młodszej – musiałbym usunąć z domu wszystkie lustra …

Pn	Wt	Sr	Czw	Pt	Sob	Nd
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31

urwis1961	» Sro Gru 10, 2008 19:37
Pomocnik Stajennego Dołączył: 06 Lis 2008 Posty: 122 Skąd: Końskodola Maz. Status: Offline	Cytat jest sporo takich handlarzy na których nie dam złego słowa powiedzieć To "zwracam honor" - trzeba by pokońbinować i zmienić im nazwę. Może jakaś "adopcja" z angielskiego albo łaciny bo handlarz Brr - chyba nie tylko mnie się tak kojarzy. Na początku był...Koń - potem powstała przestrzeń a potem przyszedł człowiek i wszystko poprawił!
» Wysłany: Sro Gru 10, 2008 19:37

	Odpowiedzi	Autor	Wyświetleń	Ostatni Post
Co zrobić jak mój koń jest nerwowy???	59	angelhorse	21107	Wczoraj o godz. 12:46 leosky
Jak rozluźnić przy pracy na lonży?	36	Chestnut_Stalion	18073	Sob Sty 07, 2012 13:37 martyna13
Wiadomości o Centaurusie	1443	Marzenieokucyku	70140	Nie Lis 06, 2011 13:59 barejqa
Kurs kowalstwa - co? gdzie? jak?	46	Zuzupower	22331	Czw Lut 10, 2011 21:09 Chestnut_Stalion
Naczelny na wakacjach	31	xPatryk	14814	Pon Sie 04, 2008 22:06 xPatryk

Społeczność jeździecka czeka na Ciebie

Już dziś dołącz do internetowej społeczności jeździeckiej skupiającej pasjonatów i profesjonalistów hippiki.

Zostań członkiem społeczności

Masz już swój profil?

Korzystanie z serwisu jest darmowe. Pełny dostęp uzyskasz po zarejestrowaniu się.
Dołączenie do nas nie zajmie więcej niż 30 sekund.

Twoje konto

Kalendarz jeździecki

Maj 2012

Wasza opinia

Koń na którym jeżdżę

Forum

FAQ i Regulamin

» Forum koniarzy » Porady » Co zrobić - żeby koń STAŁ?